Door Jente Buskes, Jesse Heijnis, Maan Meelker, Lauren Murphy en Fien Veldman
Broker
Hirokazu Kore-eda (Shoplifters) levert met Broker een nieuwe toevoeging aan zijn inmiddels aardig uitgebreide found family-universum. Na zijn Franse uitstapje La vérité, strijkt hij voor Broker neer in Zuid-Korea. Hier treffen we, onder andere, Song Kang-ho (Parasite) in een gammel busje met een baby aan boord. De film duikt in de schimmige wereld waarin adoptie en mensenhandel in elkaar overlopen. In dit spanningsveld zien we wanhopige mensen met een kinderwens die bereid zijn de hoofdprijs te betalen voor een baby. Maar is de hoogste bieder ook de beste ouder? (MM)
Shangri-la, Paradise Under Construction
Documentaire, filmessay, reisverslag en archiefcollage in één: Shangri-La, Paradise Under Construction is een film zoals we ‘m zelden tegenkomen. En dat ook nog eens van eigen bodem. Regisseurs Mirka Duijn en Nina Spiering pakken het vliegtuig naar Tibet in een zoektocht naar de wereldberoemde en fictieve (?) plek Shangri-la, zoals beschreven in James Hiltons boek Lost Horizon uit 1933. Vergeet de grens tussen feit en fictie zoals we ‘m kennen: in deze bergen van mythische proporties is niets wat het lijkt. Maar hoe zit het dan wél? (MM)
All the Beauty and the Bloodshed
In All the Beauty and the Bloodshed brengt Laura Poitras (Citizenfour) het kunstenaarsleven en het activisme van fotograaf Nan Goldin in beeld. Goldin strijdt tegen de farmaceuten-familie Sackler en de manier waarop zij omgaan met de door hen gecreëerde opioïdencrisis in de VS: terwijl er honderdduizenden Oxycontin-verslaafden zijn gestorven aan een overdosis, doet de steenrijke familie Sackler er alles aan om hun imago hoog te houden en hun fortuin te beschermen. All the Beauty and the Bloodshed is niet alleen nu al de beste filmtitel van het jaar, de film kreeg ook de Gouden Leeuw voor beste film op het filmfestival van Venetië, én Poitras was eregast op het IDFA. Een must-see, dus. (FV)
The Banshees of Inisherin
Eén keer trek je de conclusie, vriendschap is een illusie. Tenminste, daar ziet het er wel naar uit in Martin McDonaghs The Banshees of Inisherin. Beste vrienden Pádraic (Colin Farrell) en Colm (Brendan Gleeson) drinken elke dag een pint in de pub op het verlaten Ierse eiland waar ze wonen. Totdat Colm op een dag besluit dat ‘ie geen vrienden meer wil zijn, en expres aan een ander tafeltje plaatsneemt. De vriendschapsvete tussen de mannen escaleert tot grootse proporties. Geen break-up zo pijnlijk als een vriendschapsbreuk: Henk Westbroek had gelijk. (FV)
No Bears
Beren op de weg. Als Jafar Panahi zich daar in zijn professionele leven iets van aan zou trekken, had hij nooit zulke prachtige, subtiel activistische films als Taxi Teheran (2015) of 3 Faces (2018) gemaakt. Zijn nieuwe No Bears is weer persoonlijke en doeltreffende docufictie zoals alleen hij dat kan, over een dorpje waar de Iraanse machtsstructuren zowel symbolisch (via de liefde) als letterlijk (via een grensovergang) de kop opsteken. Panahi speelt een filmmaker die het land niet uitkomt omdat er 'beren' in de bergen zitten. Ondertussen spreekt de echte Panahi zijn festivalspeeches in vanuit een gevangeniscel in Teheran, waar hij sinds september 2022 een straf van zes jaar uitzit. Docu en fictie lagen nu wel erg dicht bij elkaar. (LM)
Saint Omer
Ze heeft het gedaan, dat geeft ze meteen toe. Maar dat betekent niet dat ze ook echt verantwóórdelijk was voor de verdrinking van haar zoontje, vindt Laurence (Guslagie Malanga) als ze voor de rechter moet verschijnen. Documentairemaker Alice Diop (Nous) baseerde haar eerste fictiefilm op de veroordeling van Fabienne Kabou, wiens net zo complexe zaak ze vanaf de tribune neerpende. In Saint Omer kijkt er ook een jonge schrijfster mee, op zoek naar een duidelijk antwoord in dit ingewikkelde verhaal. (JB)
Falcon Lake
Van begin januari tot diep in december: het is altijd wel ergens zomervakantie in Cineville (zie ook Aftersun, hieronder). In het bitterzoete Falcon Lake mogen we mee in de auto bij de Canadese tiener Bastien, die samen met zijn ouders vakantie viert met een bevriende familie in een huis aan een meer. Van de V van vakantie en verveling, gaat het naar de V van verliefdheid. De aanwezigheid van de al wat oudere Chloé, plus gierende hormonen, zorgen voor de prachtigste pieken en meest verlammende dalen die je als tiener kan beleven. (JH)
Women Talking
Bij Cineville houden we van vrouwen die praten. Vrouwen die boos praten, zachtjes praten, onzin praten, de waarheid praten. En Claire Foy, Frances McDormand, Rooney Mara en Jessie Buckley die heimelijk én hard (hun jarenlang dichtgesnoerde mond voorbij) praten in een film van Sarah Polley, van het geweldige praatspel Stories We Tell? Zet het bioscoopvolume maar vast hoog, wij zijn één en al oor. (LM)
Aftersun
Herinneringen aan een zomervakantie smaken vaak zo zoet als het eerste raketje na een lange dag vol chloor, heet zand en gelukzaligheid. Zo ook in Aftersun, waarin Sophie (Frankie Corio) terugdenkt aan die ene vakantie in Turkije, die ze als tiener met haar vader Calum (Paul Mescal) doorbracht. Door de waas van zwembadwater en kinderlijke naïviteit van toen zag ze misschien niet dat Calum het iets minder naar zijn zin had. Tot ze twintig jaar later eens écht door de fotoalbums bladert, en de grotemensenproblemen komen bovendrijven. (JB)
Tár
Tár on Tár. Zo heet het pretentieuze koffietafelboek dat topdirigent Lydia Tár (Cate Blanchett) over zichzelf heeft geschreven. Een interview met de New Yorker? Een positie bij de Berliner Philharmonie? Maatpakken van Dries van Noten? Zelfbenoemd U-Haul lesbian Tár staat aan de top van de culturele elite, wordt door exact de juiste mensen geroemd, en gaat steeds sterker geloven in haar eigen onaantastbaarheid. En precies dan gaat het – natuurlijk – hélemaal mis. (FV)
The Blue Caftan
We konden nog wel even vooruit op de smaak van de zelfgemaakte rziza uit Adam (zelf maken? Hier!), maar drie jaar na haar debuut trakteert scenarist-regisseur Maryam Touzani ons gelukkig al op haar tweede: The Blue Caftan. Touzani ruilde een kleine bakkerij en twee eigenwijze vrouwen in voor een kleine kaftanzaak en een getrouwd stel met een geheim, maar de warmte, de intimiteit en de empathische kijk op twee outsiders tegen de rest zijn weer van de partij. Kunnen we hier al van een héél fijn vast recept spreken? (LM)
Vanaf 23 maart te zien in Cineville
Joyland
De Pakistaanse regisseur Saim Sadiq (1991) is de oudste niet, maar hij maakte al zoveel korte films, dat hij in zijn langspeeldebuut Joyland je zelfverzekerd aan de hand neemt. Zijn film gaat over het wel en wee van een familie in metropool Lahore. Vaders, (toekomstige) moeders, zonen en (schoon)dochters: iedereen is zoekende naar een plek in een wereld vol verwachtingen en ongeschreven regels. De jonge Haider probeert er stiekem aan te ontsnappen en gaat aan de slag als onervaren danser in de show van transgender zangeres Biba. (JH)
Cairo Conspiracy
De Al-Azhar-universiteit in Cairo is een van de belangrijkste plekken van de soennitische islam, wat de grootimam van dit instituut een van de machtigste mannen ter wereld maakt. Cairo Conspiracy (ook bekend als Boy From Heaven) begint met de dood van de huidige grootimam en beziet de machtsspelletjes rondom zijn opvolging door de ogen van visserszoon Adam, die net begonnen is als student. Al-Azhar is een fascinerende plek, en een geweldige arena voor deze tweede politieke thriller van regisseur Tarik Saleh (The Nile Hilton Incident). (JH)
Vanaf 27 april te zien in Cineville
Spider-Man: Across the Spider-Verse
Hoeveel spinnenwerelden bestaan er eigenlijk? Volgens Across the Spider-Verse zijn het in ieder geval meer dan genoeg, misschien zelfs wel een oneindig aantal. Hopelijk betekent dat ook dat er een oneindig aantal delen van deze film bestaat, want als we afgaan op het ultiem vrolijke en prachtig gemaakte eerste deel, Into the Spider Verse, zal ook dit weer een pareltje worden. (FV)
Barbie
Greta Gerwigs Barbie is een film waar niemand om vroeg, maar vanaf het moment dat we Ryan Gosling en Margot Robbie in fluorescerend roze pakjes door L.A. zagen rolschaatsen en de teaser naar 2001: A Space Odyssey verwees wisten we beter. Life in plastic, it’s fantastic. Dit hebben we nódig. En als we iemand vertrouwen met een fles peroxide en een roze cabrio, zijn het deze drie wel. Vies commercieel? Misschien. Héél veel zin in? Sowieso. (JB)
Infinity Pool
In het jaar waarin onder andere ook Yorgos Lanthimos en Ari Aster de horrormaagjes weer komen vullen kijken we toch nog het meeste uit naar de nieuwe gezellige vakantiefilm van Brandon Cronenberg (Antiviral, Possessor, en ja, de-zoon-van). In de onlangs gedropte trailer zitten vervelende rijke toeristen, twijfelachtige zomershirts, enge maskers, ongezellige villafeestjes, publieke executies, een kloon van Alexander Skarsgård én heel veel Mia Goth. Klinkt als een perfecte trip. (LM)
Releasedatum nog onbekend
Les Amandiers
Op de prestigieuze, zeg gerust pretentieuze toneelschool Amandiers gaat het volgens de oude stempel: roken in de les, tirannieke docenten en naakt gaan voor een hoger cijfer. Regisseur en oud-leerling Valeria Bruni Tedeschi neemt ons in deze semi-autobiografische koortsdroom mee naar die roerige jaren tachtig. Hartstochtelijke romances tijdens de AIDS-crisis, heroïnenaalden in de coulissen en je eigen grenzen over voor de kunst. Hier komt het allemaal tegelijk, dicht op de huid en met het gevoel voor drama dat we kennen van het toneel. (MM)
Releasedatum nog onbekend
Mona Lisa and the Blood Moon
De bloedmaan schijnt over New Orleans, waar de paranormale (en gevaarlijke) tiener Mona Lisa Lee (Jeon Jong-seo) net is ontsnapt uit een psychiatrische instelling. Paaldanseres Bonnie Belle (Kate Hudson, inclusief drawling accent) neemt Mona Lisa onder haar vleugels, en samen gaan ze op een genre-mixing rooftocht, met de politie op hun hielen. Subtiel is Mona Lisa and the Blood Moon niet, en dat is pre-cíes de bedoeling. (FV)
Releasedatum nog onbekend
The Eternal Daughter
Twee Tilda Swintons voor de prijs van één? Meer hoef je eigenlijk niet te weten over Joanna Hoggs The Eternal Daughter, waarin filmmaker Julie (Tilda nr. 1) samen met haar moeder (Tilda nr. 2) aanklopt bij een creepy hotel voor een moeder-dochterweekend. Terwijl de twee herinneringen ophalen, klinken er vreemde geluiden buiten de kamerdeur en duiken er schimmen uit het verleden op in het groene licht van de nooduitgang. Een stuk spookier dus dan Hoggs The Souvenir of diens sequel (waarin Swinton óók de moeder van een filmmaker genaamd Julie speelde). Hopelijk volgen er nog honderd Hogg-films over duizend Julies, met miljoenen Tilda’s. (JB)
Releasedatum nog onbekend
Bottoms
Wat als Fight Club gayer en sexier was? Het antwoord op die vraag komt dit jaar in de vorm van Bottoms, de nieuwe film van Emma Seligman (Shiva Baby). In Bottoms volgen we twee queer meiden met een missie: ze willen ontmaagd zijn vóór hun eindexamens, en beginnen een eigen fight club vol cheerleaders om dat doel te bereiken. Hoofdrolspeler Rachel Sennott (Bodies Bodies Bodies) schreef mee aan het script, dat ongetwijfeld hilarisch is. (JB)
Releasedatum nog onbekend
Funny Pages
Je kon Owen Kline al kennen als kindacteur uit Noah Baumbachs The Squid and the Whale en nu is hier zijn regiedebuut Funny Pages. Scholier Robert (Daniel Zolghadri) wil het maken als striptekenaar en belandt in een wereld van vage (zweterige) types en gitzwarte humor. Een feest der herkenning voor de liefhebbers van absurdistische Y2K-indie’s en huisgenotenkomedies. Geproduceerd door de gebroeders Safdie. (MM)
Releasedatum nog onbekend
Love Lies Bleeding
Na haar portret van een door God bezeten verpleegster (Saint Maud), duikt de talentvolle Britse schrijver-regisseur Rose Glass in Love Lies Bleeding in het leven van een vrouwelijke bodybuilder – en de harde wedstrijdwereld waarin ze zich begeeft. Wie de hoofdrol speelt, durven we niet te zeggen, maar Kristen Stewart speelt sowieso de love interest. ‘A romance fueled by ego, desire and the American Dream’, aldus de tagline van deze film, die vorig jaar is gedraaid en in 2023 op de festivals wordt verwacht. (JH)
Releasedatum nog onbekend
War Pony
De eerste ideeën voor War Pony werden gesmeed op de set van Cineville-hit American Honey waar actrice Riley Keough en Franklin Sioux Bob en Bill Reddy, twee figuranten uit de Pine Ridge Native American reservation, elkaar voor het eerst ontmoetten. De film is een samenkomen van twee uitersten van de Amerikaanse samenleving: een realistisch drama over het ingewikkelde leven op een reservaat, geschreven door natives Bob en Reddy, geregisseerd door Elvis Presley’s erfgenaam Keough en haar beste vriendin Gina Gammel. (MM)
Releasedatum nog onbekend
Sweet Dreams
In 2023 is het vier jaar geleden dat Ena Sendijareviç een klein roze koffertje pakte en ons meenam naar Bosnië met haar debuutfilm Take Me Somewhere Nice. Wij zijn meer dan klaar voor haar volgende avontuur: Sweet Dreams, dat afgelopen zomer werd opgenomen en zich afspeelt op een suikerplantage in het Indonesië van 1900. Na de dood van plantage-eigenaar Jan moeten zijn vrouw Agathe en dienstmeid Siti het samen zien te rooien. Dat zal vast lekker gaan broeien daar. (LM)
Releasedatum nog onbekend
How Do You Live?
Hayao Miyazaki is bijna 82, en ondanks dat ‘ie de afgelopen decennia al meerdere keren zijn pensioen heeft aangekondigd, heeft hij tóch weer een nieuwe film gemaakt. We durfden het nog niet te geloven, maar onlangs kreeg zijn twaalfde film, How Do You Live? (Kimitachi wa dô ikiru ka), een eerste officiële poster én een Japanse releasedatum (14 juli 2023). Dus het is echt! Gebaseerd op het gelijknamige boek van Yoshino Genzaburō, zou de film moeten gaan over de coming-of-age van een 15-jarige jongen. Maar met Miyazaki, die vaak ergens aan begint, zonder dat ie weet hoe hij zijn film zal eindigen, weet je nooit wat je mag verwachten. (JH)
Releasedatum nog onbekend
