Dit was het filmjaar van Thekla Reuten, Joes Brauers, Neidi dos Santos Livramento en ander filmtalent

Eén jaar, ontelbaar veel verhalen: over naar huis gaan, thuiskomen en je thuis vinden. We zijn er bijna, maar gaan nog één keer met acteurs en makers langs hun thuisplek om te vragen naar het afgelopen filmjaar.

Thekla Reuten speelde in dansfilm Vlam van Daphne Lucker en thriller Voor de meisjes, de veelbekroonde (en langverwachte) film van Mike van Diem. Ze won het Gouden Kalf voor Beste Hoofdrol en was in het voorjaar aanwezig bij de Oscars voor Victoria Warmerdams I Am Not A Robot.

Neidi dos Santos Livramento maakte haar acteerdebuut dit jaar in Drie dagen vis, waar ze de rol van Nadia vertolkte. De film ging in première op het IFFR en ook dos Santos Livramento nam een Gouden Kalf mee naar huis, voor Beste Bijrol.

Joes Brauers was dit jaar te zien in een vrouw als monique, een docufictie over een gestrande fietser die belandt in het vakantiehuisje van actrice Monique van de Ven. In 2026 gaat Brauers één van de hoofdrollen spelen in biografie Youri, over pianist Youri Egorov en zijn innige vriendschap met schrijver Jan Brokken.

Juliette Dominicus en Sven Peetoom brachten in 2025 hun documentaire Tussen wal en schip – Geruisloos Indisch uit, over drie kleinkinderen die hun Indische grootouders naar de plek brengen waar ze voor het eerst voet op Nederlandse bodem zetten. Al in het eerste weekend haalden ze de 10.000 bezoekers, en kregen ze de Kristallen Film.

Sezgin Güleç is komiek en acteur en speelde in 2025 in Fabula en Straf. Fabula was de openingsfilm van IFFR 2025 en Straf is het speelfilmdebuut van Merijn Scholte-Albers en Tobias Smeets, bekend van Mastermovies. Naast acteren bedenkt Güleç zijn eigen sketches, doet ie stand-upcomedy en maakt ie het liefst iedereen aan het lachen.

Hoi! Wat is je mooiste herinnering aan het jouw filmjaar?

Thekla Reuten: ‘Er kwam heel veel mooi samen dit jaar, maar als ik één herinnering moet kiezen, dan is het mijn bezoek aan de Oscars. 20 jaar geleden was ik er ook al een keer, toen voor De tweeling, als jong kuikentje. De Oscars zijn altijd precies hetzelfde: dezelfde plek, hetzelfde theater, dezelfde rode loper. Daardoor voelde ik hoezeer ik zelf ben veranderd: 20 jaar werk en levenservaring rijker gegroeid, en inmiddels onderdeel van de filmindustrie.’

Sven Peetoom: ‘We kregen de Kristallen Film [voor docu’s met meer dan 10.000 bezoekers, red.] op dezelfde kade waar Indische mensen ooit aankwamen. Dat was supersymbolisch. Er zaten vier willekeurige mensen en die zeiden: ‘Oh, Tussen wal en schip, ja daar gaan we heen! We hebben kaartjes, we gaan daar morgen naartoe.’ Toen dachten we: Yes, het is gelukt. We waren heel zenuwachtig, want we hadden een marketingbudget van niks.’

Sezgin Güleç: ‘Ik vond het mooi om met mijn medespeler Michiel Kerbosch samen te eten na de shoots van Fabula. Hij is een guy van 82, maar we hadden heel veel raakvlakken en dezelfde humor. Het was vet om met hem te hangen in Duitsland en België. We hebben ook een horloge gekocht samen; een manier om de film te herinneren.’

Wat was je favoriete film van het jaar?

Juliette Dominicus: ‘Voor mij is het The Promise van Daan Veldhuizen. Ik vind het heel mooi hoe in die film een vergeten verhaal van de Papoea's hebben gevangen. Het gaat ook over kolonialisme en hoe dat vandaag de dag nog steeds doorwerkt. Ze hebben 35mm-archiefmateriaal ingekleurd en gerestaureerd. Daardoor voelde het heel dichtbij. Ook dat is een Nederlandse documentaire.’

Joes Brauers: ‘Het mooiste wat een film voor mij kan bereiken, is dat er een soort heling plaatsvindt. Toen ik I’m Still Here in Eye zag, zat toevallig de schrijver van Youri, Jan Brokken, er ook. Aan het einde zaten we met z’n allen te snikken. Je voelt dat deze film iets kan helen voor de mensen in Brazilië die naasten zijn kwijtgeraakt – weggevaagd door een regime. Wat me zo troostte en bijbleef was het moment dat ze een portretfoto maken van het gezin en die vrouw zegt: ‘Nee, we gaan lachen. We laten zien dat we weerbaar zijn’. Dat vond ik het meest indrukwekkende moment van dit jaar.’

Neidi dos Santos Livramento: ‘Ik ga voor Sing Sing, een autobiografisch verhaal over een groep gevangenen. De film belicht op een hele mooie manier hoe zij dichter bij hun gevoel komen en elkaar ondersteunen door middel van kunst, in dit geval theater. De film is bovendien geacteerd door gevangenen zelf, die hebben deelgenomen aan precies dat kunstprogramma in een New Yorkse gevangenis.’

En zou je nog een andere rol willen hebben gespeeld?

Sven Peetoom: ‘Ik zou wel een rol in Drie dagen vis willen hebben gespeeld. Dat platte, trage Rotterdamse zit er zo lekker in. Ook als een soort ode aan de stad en de Rotterdammers, daar zou ik wel in willen spelen. Ik woon in Amsterdam, maar ben een ras-Rotterdammer – de Maas stroomt door mijn aderen.'

Thekla Reuten: ‘Ik heb echt te weinig gezien, omdat ik vooral veel heb gewerkt. Als ik tijd had om films te kijken, dan was het met de kinderen. Maar als ik moet kiezen, dan zou het denk ik een rol van een man zijn geweest. Zoals Leonardo DiCaprio of Benicio del Toro in One Battle After Another. Dat is de eerste film die ik ga zien op mijn vrije dag.’

Joes Brauers: ‘Ik zou wel in Rietland gespeeld willen hebben. Hoewel ik te jong ben voor de rol in Rietland en echt geen rietsnijder ben, kan ik me voorstellen dat het, als ik een jaar of zestig ben, mijn droomrol zou zijn. Rietland is het soort film waarbij je naar een plek kunt gaan en die hele omgeving in je opneemt. Met makers die je vertrouwt, met dat clubje, ga je dingen maken, en dan voel je dat mensen bijna niet meer hoeven te spelen, je bent daar bijna jezelf.'

Waarom is deze plek joúw filmthuis?

Joes Brauers: ‘Eye is mijn lievelingsplek in de stad. Als ik iets wil weten over film, ga ik hierheen. Ik spreek er heel vaak af met mensen om te kletsen of te werken. Ze hebben hier alle boeken van alle makers. En verderop, in het Collectiecentrum, kan je in de geschiedenis van film duiken. Je hebt tentoonstellingen, van en over Tilda Swinton nu, maar ook van makers waar je nog nooit hebt gehoord. Met de Cinevillepas kan ik hier de hele tijd in en uit lopen.’

Thekla Reuten: ‘Ik vind The Movies echt een heel speciale bioscoop. Hij bestaat al sinds 1912 en is een van de oudste filmtheaters in Amsterdam. Tijdens corona vond ik het heel bijzonder dat er direct een campagne was: 'De films moeten blijven, blijf open'. Je voelde echt de liefde voor de plek vanuit de stad en de wens om het draaiende te houden.’

Neidi dos Santos Livramento: ‘Ik ben geboren in Rotterdam en als Rotterdam ergens voelbaar is, dan is het hier. Dit is waar ik voor het eerst Drie dagen vis op het grote doek heb gezien, tijdens het Rotterdams Film Festival. De officiële première was later in het Eye, maar het gevoel van ‘de eerste keer’ heb ik hier beleefd.’

Juliette Dominicus: '‘We hebben elkaar hier vijf jaar geleden voor het eerst ontmoet. We hadden hetzelfde documentaire-idee over Nederlands-Indië. Toen hebben we elkaar hier op Svens kantoor, bovenin de punt, ontmoet. We kwamen erachter dat we hetzelfde verhaal hadden en heel goed konden samenwerken. Cinetol is sindsdien de plek waar we aan al onze plannen hebben gewerkt.’

Sven Peetoom: ‘We hebben hier zoveel flessen champagne geopend om successen te vieren, maar ook zoveel afwijzingen gekregen en tegen de muren staan schreeuwen. Alle high and lows komen hier samen. Iedere keer zijn we weer bezig met een nieuw plan en zitten weer in deze ruimte. Het is echt fijn om hier onze thuisbasis te hebben.’

Sezgin Güleç: ‘Ik heb deze plek gekozen omdat het dichtbij mijn huis was.’

Tot slot: nog goeie filmvoornemens voor volgend jaar?

Joes Brauers: ’Ik denk dat een goed filmvoornemen is om de scène uit Youri op het grootste scherm te zien. De film komt volgend jaar uit en is mede-geschreven en geregisseerd door Sander Burger, die ook De veroordeling heeft gemaakt. Ik ben heel benieuwd hoe die ontvangen gaat worden.’

Sezgin Güleç: ‘Mijn voornemen is om mijn eigen dingen te maken, eigen films, series. Ik wil me richten op zwarte komedies, maar voor nu ga ik me focussen op stand-up.'

Neidi dos Santos Livramento: ‘Mijn voornemen voor het aankomende jaar is vooral persoonlijke ontwikkeling in dit veld. Ik ben me heel erg bewust dat ik een andere tijdlijn heb dan anderen in de filmwereld, want ik heb nog niet veel ervaring. Ik ben onlangs gestart met een workshop acteerlessen — voor het eerst. Ik hoop veel te leren en te ontdekken wat ik leuk vind. Voor nu richt ik me echt op televisie, dat vind ik het leukst.’

Thekla Reuten: ‘Ik zet een spannende stap, want voor het eerst in mijn carrière heb ik een idee gepitcht bij het Filmfonds. De eerste stap is goed ontvangen. Het idee rijpte al bijna zes jaar. Mijn filmvoornemen is om daar nu echt tijd voor vrij te maken en het momentum te pakken. Het zou de eerste keer zijn dat ik als creative producer aan de slag ga. Ik zal betrokken en verantwoordelijk zijn vanaf het idee tot de edit en de release. Na 25 jaar vanaf de set en zeventig projecten, leer je als acteur over vele facetten van het filmproces. Ik kijk er enorm naar uit om die ervaring op deze manier in te zetten.’

Fotografie: Sophie Ebrard
Redactie en productie: Emin en Iris