De heetste trailer van het jaar kwam uit onverwachte hoek. Want opeens waren daar de eerste beelden van Wicker, met Olivia Colman als eenzame vissersvrouw en Alexander Skarsgård als breedgeschouderde man gemaakt van riet: groot, sterk, liefdevol en fantastisch in bed. We wisten het allemaal nog niet, maar zo kon een droomman er dus blijkbaar ook uitzien: als een reusachtig en monsterlijk handwerk. ‘The girls are choosing the basket over the men’, aldus een jonge vrouw in een van de duizenden reactievideo’s. ‘Worth every splinter’, kwam ook veel voorbij.
Het verhaal van Wicker speelt zich af in een sprookjesachtig Middeleeuws dorp waar mannen door het leven gaan als Bakker, Slager of Kledingmaker en vrouwen mogen hopen op een bruiloft – waarbij ze geen ring, maar een dikke metalen nekklem krijgen omgedaan – om vanaf dat moment Bakkersvrouw, Slagersvrouw of Vrouw-van-de-kledingmaker genoemd te kunnen worden. Aangezien trouwen het hoogst haalbare lijkt, kijken alle dorpelingen neer op de zogenaamd lelijke en stinkende Vissersvrouw, die er zo lang ze zich kan herinneren helemaal alleen voorstaat.
Maar de Vissersvrouw trekt haar eigen plan en bestelt bij een rondreizende mandenmaker (Peter Dinklage) haar eigen Wicker Husband. Deze rieten man blijkt in alle opzichten een beter mens dan iedereen in het dorp. Beter met woorden, beter met z’n gevoelens en beter in bed. Alle vrouwen worden jaloers, alle mannen voelen zich minderwaardig en niemand gunt de Vissersvrouw haar geluk. En dus begint de voormalig belangrijkste persoon in het dorp, de Vrouw-van-de-kledingmaker, het vuurtje op te stoken.
Filmmakers Alex Huston Fischer en Eleanor Wilson, aan wie we het bestaan van Wicker Skarsgård te danken hebben, baseerden zich voor hun film op een kort verhaal van Ursula Wills-Jones. Toen de twee vijf jaar geleden begonnen met schrijven, waren ze zelf net getrouwd. ‘Er spookte op dat moment van alles door ons hoofd over onze eigen geloften en waarom je in deze tijd überhaupt zou trouwen’, vertelt Wilson, die we via een videoverbinding met een klein groepje journalisten spreken op het Filmfestival van Londen.
Wilson: ‘We werden gedwongen dieper na te denken over onze eigen relatie en de manier waarop we met elkaar omgingen. Onze film is even cynisch over relaties als oprecht en romantisch. Dat past bij wie we zijn: we steken graag de draak met onszelf, maar we vinden het als schrijver ook heerlijk om ons over te geven aan een liefdesverhaal. Eerlijk gezegd werd de film tijdens het schrijven romantischer dan we van tevoren hadden verwacht.’
Waarom besloten jullie aan dit project te beginnen?
Alex Huston Fischer: 'Ten eerste vanwege het spektakel van de Wicker Husband. We wilden heel graag weten hoe dat eruit zou zien. Daarnaast wilden we alle details van het verhaal invullen en tot op de bodem uitzoeken wie alle personages in het boek precies zouden zijn.’
Eleanor Wilson: ‘Het was echt een feest voor chatty schrijvers zoals wij, omdat het korte verhaal weinig dialoog bevatte. We mochten het helemaal inkleuren en diep in deze personages duiken om te ontdekken wat hen drijft en wat hen over het randje duwt.’
In deze tijd is het bijzonder om een film uit te brengen die gemaakt is met praktische effecten, terwijl je ook een paar woorden in een chatbot kunt typen
‘We hebben de film vijf jaar geleden geschreven. Dat de film juist nu uitkomt, is om uiteenlopende redenen boeiend. Een element is hoe we steeds vaker vormgeven aan onze eigen partners, bijvoorbeeld met AI. In deze tijd is het ook bijzonder om een film uit te brengen die gemaakt is met praktische effecten, terwijl je ook een paar woorden in een chatbot kunt typen, die vervolgens voor jou de beelden maakt.’
Wat kunnen jullie vertellen over het pak van Alexander Skarsgård? Dat is dus niet digitaal. Maar is het ook van riet?
AHF: ‘Het is een volledig praktisch ontwerp, gemaakt met een nieuwe 3D-printtechniek. Het is geen echt riet, maar lijkt er wel op. Als het echte, natuurlijke vezels waren geweest — ik denk dat Joe [ontwerper Joe Dunckley van Wētā Workshop, red.] dat ongeveer een halve seconde heeft overwogen — zou het materiaal niet hebben gereageerd op gezichtsuitdrukkingen. Dan had de Wicker Husband eruitgezien als een blokkig figuur. Alle structuur in zijn gezicht was dan verdwenen.'
‘We hebben de menselijke anatomie en de kunst van het mandenvlechten bestudeerd om te zien waar de overlap zat. Zo van: ‘Hé, dat zou een elleboog kunnen zijn, of een ooglid, en dit kan haar worden’. Wētā Workshop heeft dat allemaal samengevoegd tot de mooiste creatie die ik me ooit had kunnen voorstellen.’
EW: ‘We ontdekten dat als we het vlechtwerk schuin opstelden, het kon samentrekken en uitzetten op een manier die op een voorhoofdsbeweging leek. Meer traditioneel rietvlechtwerk met een soort kooistructuur was dan weer perfect voor de onderarm, omdat dat meebeweegt zoals de botten in onze onderarm bewegen. We bleven steeds nieuwe elementen ontdekken, combineren en uitwerken om ervoor te zorgen dat het riet op de juiste manieren overlapte en kon bewegen.’
‘Zo'n zes maanden voor de opnames werd Alexander ingescand. Vanaf dat moment was de onderzoeksfase voorbij en begon het daadwerkelijk bouwen van het pak en het maken van de prothese voor zijn gezicht. Het is precies op maat gemaakt. Alexander is de enige persoon die het kan dragen. Als andere mensen zijn gezicht opzetten ziet het er griezelig uit, alsof je iemand anders huid draagt.’
AHF: ‘Net als in The Silence of the Lambs. Het is dan alsof er twee gezichten samensmelten. Dat dat ziet er niet best uit.’
Hebben jullie ooit getwijfeld of het hele concept van de film wel zou werken?
EW: ‘In het hele maakproces zijn er duizenden dingen waarvan je probeert te onderzoeken of het werkt. Voor ons was de eerste stap Olivia Colman. Op het moment dat bekend wordt dat zij de film wil doen, weet je: dat gaat werken. Daarna zijn we maanden bezig geweest met het ontwerpen en perfectioneren van het pak. En dan is daar ineens die prachtige creatie die lijkt op Alexander Skarsgård – en dat werkt ook. Vanaf dat moment was het een kwestie van de boel niet verpesten, omdat je die twee ongelooflijk sterke elementen in handen hebt: Olivia en Alexander met z’n pak.’
We wisten niet dat er zo’n fanatieke community bestond voor romances-met-bezielde-objecten
‘Het montageproces was slopend. Zelfs als je onderweg dingen hebt die je enthousiast maken en op de been houden, zijn er altijd weer andere dingen waar je voor je gevoel eindeloos aan moet blijven schaven.’
AHF: ‘Dit is pas onze tweede film, en zelfs toen-ie af was, voelde het nooit helemaal echt. Je denkt: is dit überhaupt een film? Op dat moment zit je er te dicht op. Dus als andere mensen zeggen ‘ja, dit is echt een film’, dan moet je daarop vertrouwen.’
Op TikTok is de Wicker-trailer echt ontploft. Hoe was it voor jullie om via die weg eindelijk de bevestiging te krijgen dat er een hele wereld is die op jullie film zit te wachten?
AHF: ‘Het was een complete verrassing. We wisten niet dat er zo'n fanatieke community bestond voor romances-met-bezielde-objecten. En ook de BookTok-gemeenschap heeft echt een enorme invloed.’
EW: ‘We wisten altijd wel dat we iets bijzonders aan het maken waren, iets waar we heel trots op konden zijn – en in het bijzonder op het werk van Wētā Workshop. We keken ernaar uit het aan de wereld te laten zien, maar het was absoluut een shock dat de trailer zo viraal ging.’
AHF: ‘We wisten stiekem ook wel dat Alexander als een aantrekkelijke mand mensen enthousiast zou maken.’
EW: ‘Het heeft ook te maken met waar we het eerder over hadden: de tijd waarin deze film – vijf jaar nadat we begonnen met schrijven – uitkomt. Alles wat er op dit moment in de wereld gebeurt, zorgt ervoor dat onderwerpen zoals vrouwelijk genot, de dynamiek tussen mannen en vrouwen en het patriarchaat veel meer op tafel liggen. Er is nu meer ruimte voor gesprekken over dit soort thema’s.’
