Moeder Teresa, de Akira Slide en meer margarita's met Nicole Kidman en Sandra Bullock. Dit zijn de goeie films van september

Home
Ahhh, het beloofde land. Het magische Westen waar iedereen je opwacht met open armen, al je dromen uitkomen en je zo 1-2-3 in een sprookje van Hans Christian Andersen stapt. Het zijn dit soort mooie beloftes die de ouders van de 6-jarige Maja voorgeschoteld krijgen, en daarom ook besluiten om van het Joegoslavië van 1991 naar Denemarken te verhuizen. Vader Marko neemt zijn vrouw en dochtertje mee; de twee oudere zoons blijven achter omdat er voor hen nog geen plek is. Eenmaal aangekomen blijkt er weinig waar van het sprookje. Marko moet trouwen met een Deense vrouw voor een verblijfsvergunning, moeder Vera krijgt geen voet aan de grond en de kleine Maja wil maar één ding: terug naar huis. Regisseur en actrice Marijana Jankovic baseerde haar speelfilmdebuut Home op haar eigen ervaringen als migrantenkind en stelt een pijnlijke maar o zo belangrijke vraag: was het dit allemaal wel waard? (Emin)

Leviticus
Kijk, dit is pas eng: een horrorfilm waarin niet de demonen de monsters zijn, maar de gelovige ouders die hun eigen kinderen aan hen voeren. In Leviticus verhuist Naim (Joe Bird) met zijn moeder (Mia Wasikowska) naar een godvrezend, afgelegen Australisch plaatsje. Naim valt daar als een blok voor klasgenoot Ryan (Stacy Clausen), maar wanneer hun geaardheid uitkomt, schakelt de gemeenschap een gebedsgenezer in. Niet om de jongens te 'genezen', maar met een nog veel duisterder doel: om via een oud ritueel een demon op te roepen. Dit wezen neemt de gedaante aan van degene naar wie het slachtoffer het meest verlangt: voor Naim is dat Ryan, en voor Ryan Naim. Wat volgt is een enorme clusterfuck waarin je compleet de draad kwijtraakt van wie wie is – en wie wat wil. En hoe groter de liefde van de jongens voor elkaar, hoe groter het monster in de ander. (Emin)

Practical Magic 2
De dagen worden korter, de bladeren beginnen van de bomen te vallen en het pompoenseizoen staat bíjna voor de deur. Steek nog wat kaarsen aan, mompel een paar spreuken en je hebt het perfecte moment voor de sequel van witchy nineties klassieker Practical Magic, waarin Nicole Kidman en Sandra Bullock als twee zussen op geheel eigen manier met hun magische krachten en een beruchte familievloek omgaan. Ooit een box office-flop, groeide de film uit tot cultklassieker. Hier in het tweede deel neemt een nieuwe generatie dochters het (tover)stokje over. We verwachten méér magie en méér margarita's in het matriarchale Owen-huishouden, waar elke man van wie ze van houden gedoemd is te sterven. Of het lukt om deze vloek te verbreken is bijzaak, want wat is er nu magischer dan samen met vier vrouwen in een groot huis ongestoord drankjes brouwen? (Tessa)

Akira
Er staat een filmpje op YouTube tjokvol hommages aan de ‘Akira Slide’: het iconische beeld van een knalrode, futuristische motor die door zijn bestuurder dwars op de weg wordt gezet en al glijdend tot stilstand komt. Het filmpje, Three Decades of Akira Slide Homages, telt tientallen voorbeelden en is al bijna 6 miljoen keer bekeken. Maar de invloed van Akira (1988) gaat veel dieper dan die ene glijpartij. Begin jaren negentig was Akira de allereerste anime die op grote schaal te zien was in het Westen. Het succes in de bioscopen was ongekend en opende de deuren naar het nieuwste van het nieuwste dat Japan qua games, strips, tv en film te bieden had. Het verhaal over een dystopische toekomst waarin politici, het leger en wetenschappers er een potje van maken klinkt je misschien te bekend in de oren, maar hier voelt het weer als nieuw. En qua looks kan de film nog moeiteloos mee met alle anime die we tegenwoordig – mede dankzij Akira – overal kunnen bekijken. (Jesse)

Mother
Wat hebben The Girl With The Dragon Tattoo, punkrock en Moeder Teresa met elkaar te maken? Meer dan je denkt, volgens Noord-Macedonische regisseur Teona Strugar Mitevska. Haar alles behalve traditionele biopic Mother ging vorig jaar in première tijdens het Filmfestival van Venetië, waar de regisseur verklaarde dat ze Moeder Teresa wilde ‘demystificeren’. Gespeeld door Noomi Rapace – beroemd geworden als Lisbeth Salander in de Zweedse Millennium-reeks – volgen we zeven fictieve dagen in het leven van de Albanees-Indiase Teresa. Niet zozeer als een heilige, maar meer als CEO die haar kloosterorde als een bedrijf wil rechttrekken. Mét scheurende gitaren op de soundtrack. (Tessa(