Les glaneurs et la glaneuse

Overal in Frankrijk – in de aardappelvelden in het Noorden, in Parijs en in de zuidelijke wijngaarden – ontmoet regisseur Agnès Varda mannen en vrouwen die allerlei dingen sprokkelen, recupereren, bijeenrapen en oppikken. Varda nam het negentiende-eeuwse schilderij Les glaneurs van Jean-François Millet als uitgangspunt, en zocht naar mensen die nog leven van verweesde (etens)waren.

De wijngaarden in de Bourgogne liggen bezaaid met schriele, uitgedroogde druiventrossen. In die streek is het voor buitenstaanders verboden om de gevallen trossen op te rapen; de wijnboer laat ze liever verschrompelen dan dat vreemden ermee aan de haal gaan. Ook de mensen die na een zware storm en bij eb de oesters om het eiland Noirmoutier willen oprapen, worden angstvallig buiten de paaltjes gehouden.

Filmmaker Agnès Varda laat weer eens zien dat elk gegeven, hoe simpel ook, kan uitgroeien tot een rijk en relevant verhaal.