White Material

Ondanks de dreiging van een oprukkend rebellenleger van kindsoldaten weigert bedrijfsleidster Maria haar koffieplantage op te geven. Haar ex-man scheldt ze uit voor défaitist als hij het land wil verlaten. Isabellle Huppert schittert weer in Claire Denis’ portret van een kaste neokolonialen die niet in de gaten heeft dat ze als ongewenst wordt beschouwd.

Een paar dagen maar, zegt Maria. Een paar dagen zijn voldoende om de koffiebonen te oogsten van de plantage die al sinds mensenheugenis in het bezit is van haar schoonfamilie. Dat een moordend kinderrebellenleger al dicht in de buurt is, lijkt Maria niet van haar stuk te brengen.

Gewelddadige burgeroorlog of niet, Maria blijft, ze heeft weinig keus – alle banden met het moederland Frankrijk zijn inmiddels doorgesneden.

Voor White Material keerde Claire Denis, na Chocolat (1988) en Beau Travail (1999), terug naar Afrika, het continent waar ze als dochter van een Franse bestuursambtenaar opgroeide. Haar portret van een – niet nader genoemd – Afrikaans land in chaos toont begrip voor zowel de plantage-eigenaren als de rebellen die hun land claimen. Alleen de corrupte machthebbers krijgen ervan langs.