2272 stemmen

The Death of Stalin

Regie
Armando Ianucci
Met
Olga Kurylenko, Steve Buscemi, Jason Isaacs
Duur
106 min.
Jaar
2017
Taal
Engels
Tip van Jesse

‘Wat een grap: de kluchtigste klucht-momenten uit deze komedie zijn echt gebeurd.’

Een Sovjetdictator, politieke chaos, paranoia en intrige: is dat om te lachen? Armando Ianucci, de maker van satireseries Veep en In the Loop, maakte deze zwarte komedie over de dood van Stalin en de achterkamertjeshuichelarij van zijn opvolgers.

Wat te doen? Nadat Josef Stalin in maart 1953 bewusteloos wordt aangetroffen in zijn datsja, reageert de resterende top van de Communistische Partij als verlamd. Niemand durft er een dokter bij te halen, wat ook lastig zou zijn, want Stalin heeft al zijn dokters laten verbannen. In het machtsvacuüm dat ontstaat, probeert iedereen vooral zijn eigen hachje te redden.

De Cineville redactie over The Death of Stalin

‘Wat een grap: toen Jozef Stalin dood lag te gaan op een kleed in zijn kantoor, was er geen dokter die hem kon helpen. De dictator had tijdens zijn terreur alle capabele artsen naar de strafkampen gestuurd. De waarheid is soms vreemder dan fictie en dus hoefde schrijver-regisseur Armando Iannucci (Veep, The Thick of It) weinig aan te dikken voor The Death of Stalin, zijn wrange klucht over het gekonkel van de sovjetpolitici, vlak voor en na de dood van hun grote leider. In aanloop naar de begrafenis gedragen mannen als Georgi Malenkov (Jeffrey Tambor) en Nikita Chroesjtsjov (Steve Buscemi) zich als corpsballen op een jaarfeest waar ook een kernkop te winnen is. 'Wiens hoofd gaat er op de flyer? Wie duwen we van het podium om samen vooraan te kunnen staan? Remmen we de terreur vandaag of morgen?' We kregen er buikpijn van, en niet alleen van het lachen.’

Nu te zien

Film van de week

Was Marielle weiss

‘Een Duitse komedie over twee burgerlijke types met een midlifecrisis en hun telepathische tienerdochter: wat een heerlijke nachtmerrie dit.’

Tip van Emin

Plainclothes

‘Via oude beveiligingscamera’s cruise je mee met seksbeluste mannen en voel je je – net als zij – voortdurend bíjna betrapt.’

Mondria(a)n, en route to New York

Archieffilm van Pim Zwier (Metamorfose) over kunstschilder Piet Mondriaan, gebaseerd op zijn eigen geschreven brieven.