Tabu

De derde speelfilm van de Portugese regisseur Miguel Gomes is een melancholische vertelling over het verglijden van de tijd en het fantasmagorische karakter van de cinema. Gomes liet zich inspireren door de vroege zwartwitfilm en Portugals koloniale verleden, dat vele geheimen kent.

Aurora, een gepensioneerde, maar nog steeds temperamentvolle dame, brengt haar dagen door in het casino van Estoril; buurvrouw Pilar en de Kaapverdische huishoudster Santa zien het hoofdschuddend aan. Wanneer Aurora overlijdt, vindt Pilar een liefdesbrief van een Afrikaanse minnaar, de fantasie van de buurvrouw slaat op hol: welke geheimen zijn er geweest in Aurora's leven?

Met zijn derde speelfilm won Gomes op het filmfestival van Berlijn de prijs van de internationale filmkritiek. Niet zonder reden gaf hij zijn film de titel van F.W. Murnaus's laatste film Tabu, een semidocumentaire ode in zwart-wit aan de bewoners van de Stille Zuidzee-eilanden, waarvan de cultuur vrijwel verloren is gegaan. De regisseur ziet de cinema als een fantasmagorische vertelmachine, waarin heden en verleden, dromen, wensen en historische feiten tot een nieuwe werkelijkheid worden gesmeed.