rating votes

It Was Just an Accident

Regie
Jafar Panahi
Met
Vahid Mobasseri, Mariam Afshari, Ebrahim Azizi, Hadis Pakbaten
Duur
106 min.
Jaar
2025
Taal
Perzisch
Tip van Tessa

‘Je wreken of je niet te wreken? Dat is de vraag in de nieuwe Jafar Panahi, waar trauma, humor en morele vraagstukken naadloos in elkaar overlopen.’

Automonteur Vahid loopt toevallig de man die hem martelde tegen het lijf en is uit op wraak. Of heeft 'ie de verkeerde? Regisseur Jafar Panahi (No Bears) won met zijn fabel over trauma en gerechtigheid in het Iran van nu (eindelijk!) de Gouden Palm op het Filmfestival van Cannes.

De Cineville redactie over It Was Just an Accident

‘Een stem en wat zacht gekraak, meer heeft monteur Vahid niet nodig om ‘m te herkennen: Eghbal, de beul die hem maandenlang gemarteld heeft in de gevangenis. Op een vroege ochtend loopt de man zijn garage binnen, en alhoewel Vahid tijdens de martelingen altijd geblinddoekt was, weet hij het bijna helemaal zeker: dit is de persoon door wie hij zijn baan, vrouw en leven is kwijtgeraakt. Zonder na te denken ontvoert en drogeert hij de man. Maar is het ‘m wel echt? Terwijl Vahid zoekt naar medegevangenen die de identiteit van zijn beul kunnen bevestigen, ontstaat er steeds meer discussie over wat ze precies met hun gevangene willen doen. Het met de Gouden Palm bekroonde It Was Just an Accident is de eerste film die de Iraanse filmlegende Jafar Panahi (Taxi Teheran, No Bears) maakte na een jarenlang beroepsverbod en zeven maanden gevangenschap. Hij verwerkte zijn eigen ervaringen en die van zijn medegevangenen in een traditioneler drama dan we van hem gewend zijn, waarbij woede, humor en morele vragen op subtiele wijze samenkomen. Zachtjes fluistert Panahi een gedachte door zijn beelden: zijn we in staat de cirkel van geweld te doorbreken?’

Nu te zien

Tip van Jesse

Splitsville

‘Wat een geluk: deze knappe mensen uit de VS maken een complete bende van hun huwelijk zodat ik dat zelf niet hoef te doen.’

Tip van Emin

Nouvelle vague

‘Een stukje filmgeschiedenis om verliefd op te worden. Ook al is Jean-Luc Godard een wandelende red flag met een camera.’

Film van de week

Miroirs no. 3

‘Een fantasmatische nazomerdroom met Königsberger Klopse en de pianomuziek van Ravel aan een Oost-Duitse landweg.’