Des preuves d'amour

‘Céline (Ella Rumpf) en Nadia (Monia Chokri) zijn in verwachting, alleen erkent de Franse staat in 2014 maar één van hen als ouder. Omdat Nadia de baby draagt, is Céline voor de wet een vreemde. Pas een jaar na de geboorte en een hoop papierwerk – inclusief vijftien geschreven verklaringen van naasten – mag ze haar eigen kind adopteren. Terwijl ze zich door de stapels documenten worstelen, doemen er grotere, universele vragen op. Zijn ze er eigenlijk wel klaar voor? Kan je het goede voorbeeld geven als je dat zelf nooit hebt gekregen? En hoe word je in godsnaam ouder als je niet eens een simpele Ikea-kast in elkaar geschroefd krijgt? Waar de overheid het queer koppels onnodig moeilijk maakt, laat Des preuves d’amour (gebaseerd op regisseur Alice Douards eigen ervaringen als niet-dragende moeder) zien hoe deze twee vrouwen weigeren te bezwijken onder de traditionele norm. Céline blijft gewoon nachten draaien als techno-dj, Nadia staat met haar bolle buik op de dansvloer, en samen verzetten ze zich tegen iedereen die hun moederschap in twijfel trekt. Zo is Des preuves d’amour niet alleen een verhaal over gay ouders in een tegenwerkend systeem, maar vooral een lieve, mooie, en tedere ode aan jezelf blijven in de chaos van het ouderschap.’