Scabbard Samurai

Een samoerai zonder zwaard moet al zijn inventiviteit aanspreken om het depressieve zoontje van een edelman te vermaken, of anders... Krijger wordt komiek, met een verbazingwekkende parade van uitvoerige practical jokes ten gevolg.

Samoerai Kanjuro wordt gearresteerd wegens landloperij en krijgt dertig dagen de tijd om een zojuist wees geworden prinsje weer aan het lachen te maken. Aanvankelijk raadt zelfs zijn dochterje hem aan om uit schaamte zelfmoord te plegen, maar gaandeweg verwerft de almaar falende sukkel de sympathie van iedereen, zijn dochter, zijn bewakers en de dorpsbewoners incluis. Nu dat prinsje nog...

Op de kolderieke proloog en ontroerende epiloog na, bestaat het verhaal van Scabbard Samurai uit een ad absurdum doorgevoerde herhaling van zetten. Dat wil zeggen: dertig keer probeert Kanjuro het prinsje op een andere manier aan het lachen te maken, van het naar binnen slurpen van een noedel door een neusgat tot het zich laten afschieten als menselijke kanonskogel. En terwijl al Kanjuro’s pogingen keer op keer mislukken, krijgt regisseur Hitoshi Matsumoto (Dainipponjin, Symbol) de toeschouwer natuurlijk wél aan het lachen. Maar Kanjuro’s stoïcijns ondergane martelgang heeft ook iets aandoenlijks heroïsch.