Cemetery of Splendour

Met Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives (2010) won de Thaise regisseur Apichatpong Weresethakul de Gouden Palm van het Cannes-filmfestival. Vijf jaar later is hij terug met Cemetery of Splendour, een spirituele vertelling over een groep militairen in de greep van een mysterieuze slaapziekte.

In een dorpje langs de Mekong-rivier verblijven 27 soldaten in een geïmproviseerd hospitaal. Ze lijden aan narcolepsie oftewel slaapziekte, een aandoening waarvan de herkomst nog altijd een mysterie is. De wat oudere Jenjira ontfermt zich over de jongens en krijgt met een van hen, de knappe Itt, een hechte band.

Medium Keng probeert intussen contact te krijgen met de zieken en ontdekt in Itts aantekenboekjes bizarre schrijfsels en tekeningen; het hospitaal blijkt gebouwd op heilige grond: de graven van Thaise koningen.

Net zoals in eerdere producties van Apichatpong Weerasethakul lopen in Cemetery of Splendor droom en werkelijkheid door elkaar: de regisseur schildert een betoverde wereld waarin heden en verleden, magie en aardsheid onlosmakelijk zijn verbonden. Weresethakuls films – vaak omschreven als ‘poëtisch’ en ‘surrealistisch’ – gelden daarnaast ook als persoonlijke allegorie van Thailands sociale en politieke geschiedenis. Nominatie voor de Un Certain Regard-prijs in Cannes.