Amrum

‘Wit brood met boter en honing. Het is het enige waar Nannings moeder nog haar bed voor wil uitkomen. De oorlog heeft de ingrediënten tot schaars goed gemaakt op het Duitse waddeneiland Amrum. Het rijke Hamburgse gezin woont er tussen de scholvissers, konijnenvangers en walvisjagers. Daar waar de twaalfjarige Nanning van zijn moeder over het dorpsplein moet marcheren met de Hitlerjugend, luisteren zijn klasgenoten naar de verzetsradio in de rookschuur. Ze zeggen dat Hitler slecht is, maar Nanning kan dat maar moeilijk geloven. Waarom zou zijn moeder anders zo verdrietig zijn om Hitlers recente dood? Jodenvervolging, bommen, vluchtelingen: Nanning is niet zo bezig met de betekenis van dit alles. Hij wil gewoon dat zijn moeder gelukkig is en zij wil niets liever dan brood met boter en honing. In Amrum neemt regisseur Fatih Akin (Der Goldene Handschuh, Gegen die Wand) wederom de Duitse moraal onder de loep. Goed en fout, eb en vloed, mens en dier, wij en zij – met daartussen een groot zwijgend midden. Tijdens de zoektocht naar het eten wordt Nanning voor het eerst gedwongen om stelling te nemen. Hoe ver zou je gaan voor een zakje meel, een klont vet of een kopje suiker? En zal de boterham nog smaken als je weet wat het allemaal heeft gekost?’