Gael García Bernal is Magellan, de Portugese ontdekkingsreiziger die landde in de Indische archipel en daar rovend en brandschattend de bevolking onderwierp, in dit dekoloniserend portret door Filipijnse regisseur Lav Diaz.

Diaz laat García Bernal zowel de menselijke als onmenselijke kanten van Magellan vertolken en doet zo de – in Spanje nog altijd vereerde – mythe van de strenge maar rechtvaardige kolonisator verkruimelen. De schitterende cinematografie is van Arthur Tort, de vaste cameraman van Albert Serra. 

Ontdekkingsreiziger Ferdinand Magellaan ging de geschiedenisboeken in als het brein achter de eerste zeilreis rond de wereld. Een groot avontuur, een geweldige prestatie en superbelangrijk, vonden we dat. Ook de Filipijnse regisseur Lav Diaz groeide op met het verhaal dat deze Portugees in 1521 zijn thuisland had ontdekt. Alsof er voor zijn komst daar niet al van alles bestond. In de glasharde biopic Magellan, met de Mexicaanse superster Gael García Bernal in de hoofdrol, focust Diaz zich op de restruimte rondom de man en de mythe. Wat heeft een kreupele Portugees in Spaanse dienst, gewapend met een beeld van het kindeke Jezus, te zoeken aan de andere kant van de wereld? Hoelang mogen de achtergebleven echtgenotes hopen op de terugkeer van hun zeevarende mannen? Wat gebeurt er in de uren na een koloniale moordpartij? En hoe moet het verder met de mensen die hun dorp hebben zien afbranden? Diaz staat bekend om zijn extreem lange films (zijn meest bekroonde werk, The Woman Who Left, duurt 3 uur en 45 minuten) en ook hier neemt hij de tijd. Geen enkel gesprek wordt afgeraffeld, geen blik gaat verloren. De lang aangehouden shots zijn even beeldschoon als verschrikkelijk om naar te kijken. Je idee van wat een ontdekkingsreiziger doet en wat de geschiedenisboeken hebben gemist, staat er na afloop weer haarscherp op. Een geweldige prestatie van Diaz. En superbelangrijk.

Deze ontdekkingsreis door het langzame leven van kolonist Ferdinand Magellaan vaart van de ene verschrikking naar de andere. Toch adviseer ik je om mee te gaan.

Gael García Bernal is Magellan, de Portugese ontdekkingsreiziger die landde in de Indische archipel en daar rovend de bevolking onderwierp.

Magellan

De nieuwe film van Olivia Wilde (Don't Worry Darling, Booksmart) – over Joe (Seth Rogen) en Angela (Wilde), een stel wiens huwelijk op een dood spoor zit. Wanneer ze hun luidruchtige bovenburen (Edward Norton en Penélope Cruz) uitnodigen voor een hapje en een drankje, neemt de avond een ongemakkelijke wending.

Gaat het allemaal wel goed met getrouwde stellen? In *The Invite* neemt regisseur Olivia Wilde ons mee tussen de vier muren van een prachtig petrolblauw appartement en is het smullen vanaf het eerste uur. Althans, voor wie er van andermans relatieproblemen houdt. Uiterst positief ontvangen op het Amerikaanse Sundance festival, castte Wilde zichzelf als een *stuck-up* artistiekeling die geobsedeerd is door haar veel coolere bovenburen. Haar depressieve man (Seth Rogen) kan hen daarentegen niet uitstaan door hun wild-brullende slaapkamergeluiden. Een relatiebreuk in de maak? Wacht maar tot de buren langskomen: een geblondeerde Penélope Cruz als seksueel bevrijde psychotherapeut Piña en haar invoelende vent Hawk (Edward Norton). En eerlijk, wie kan hen nou weerstaan?

Kibbelen, klagen en stilletjes verwijten. Welk stel kent het niet? Hoe langer je samen bent, hoe meer je elkaar voor lief neemt – zo ook in _The Invite_ van regisseur Olivia Wilde (_Booksmart, Don’t Worry Darling_), waarin zij en Seth Rogen een stelletje spelen wiens ingeslapen huwelijk al eventjes op springen staat. Nog voordat hij zonder toestemming haar perfecte kaasplankje heeft aangeraakt, ligt zijn bord al vol verwijten. Andersom kan hij het niet hebben dat zij de bovenburen zonder overleg heeft uitgenodigd voor een etentje. Houdt dat stel hen niet continu wakker met hun buitensporige nachtelijke gekreun en beestachtige kreten? Woest gaat het echtpaar tegen elkaar tekeer. Maar dan gaat de bel en staan de charismatische Piña (Penélope Cruz) en haar invoelende partner Hawk (Edward Norton) voor de deur, en neemt de avond een héle andere wending. Gevoed door de inzichten van psychotherapeut en seksualiteit-expert Esther Perel – die als consultant op de credits staat – ontspoort deze komedie volledig binnen de muren van één appartement. Ongemakkelijk, hilarisch en een waarschuwing voor alle getrouwde mensen: heb lief, en neem niets en niemand voor lief. En nodig je buren wat vaker uit, want je weet nooit welke verrassing zich naast je slaapkamer afspeelt.

Een ongemakkelijk etentje vol seksuele frustraties, geserveerd door regisseur Olivia Wilde (_Booksmart_, _Don't Worry Darling_) met haarzelf, Seth Rogen, Edward Norton en Penélope Cruz.

The Invite

Céline kijkt uit naar de komst van haar eerste kind. Alleen is ze zelf niet zwanger; haar vrouw Nadia zal over drie maanden bevallen van hun dochter. Maar om wettelijk als moeder erkend te worden, moet Céline haar kind adopteren en bewijzen dat zij een plek verdient in het leven van haar eigen dochter. In dat proces wordt ze gevraagd vijftien verklaringen te verzamelen die bevestigen dat zij een goede moeder zal zijn. Onder toeziend oog van vrienden, familie en de wet zoekt ze naar haar plek als ouder.

*Des preuves d’amour* is een ontroerend, maar ook licht en humorvol portret van queer ouderschap en de obstakels die daarmee gepaard gaan. De film, gebaseerd op de eigen ervaringen van regisseur Alice Douard, vertelt op indringende wijze het verhaal vanuit het perspectief van de niet-zwangere partner in de laatste fase van de zwangerschap. 

Met een bolle buik op de dansvloer bepaalt deze film zelf de regels. Fuck de norm, dit is een familiefeestje op eigen voorwaarden.

Céline verwacht samen met haar vrouw een kind en zoekt haar plek en legitimiteit als aanstaande moeder. 

Des preuves d'amour

Didi en Amy delen een appartement en werken samen in een armoedige massagesalon in Queens. Hun hechte vriendschap helpt hen het dagelijkse leven in de salon en de afschuwelijke klantenkring te doorstaan.

Didi krijgt een relatie met Cheung, een charmante maar getrouwde arbeider wiens familie in Taiwan woont. Tijdens het Chinese Nieuwjaarsfeest is er een tragisch, gewelddadig incident dat de relatie tussen Didi, Amy en Cheung op een ander spoor zet. Zullen de drie hun armoedige maar vertrouwde bestaan kunnen voortzetten?

Mooie ruimtes en pijnlijke leegtes. Soms mis je wie je niet kan zijn, en alle levens die je achter je hebt moeten laten.

Portret van drie Chinese arbeidsmigranten in Queens, New York, die te maken krijgen met plotseling geweld.

Blue Sun Palace

Een rits filmplannen voor de zomermaanden. Grote of kleine filmtrek? Er is genoeg om uit te kiezen! Haal álles uit je pas deze zomer.

Het Cineville Zomermenu

Uitgelichte films

Ga deze zomer met je Cinevillepas de grens over! Ontdek in juli en augustus filmtheaters in Zweden, Oostenrijk, Duitsland en België.

Cineville Eurotrip

Redacteur Christiaan Boesenach laat zien hoe de Filipijnse regisseur Lav Diaz de mythe rond ontdekkingsreiziger Ferdinand Magellaan radicaal afbreekt 

In Magellan maakt Lav Diaz korte metten met de mythe van de ontdekkingsreiziger 

Een superkleuren-musical, veel geklets en honderden bevers in zwart-wit. Dit zijn de goeie films van augustus

In Eagles of the Republic krijgt een Egyptische acteur een propagandafilm in zijn schoenen geschoven. Met regisseur Tarik Saleh spreken we over de invloed van het leger op de lokale filmindustrie, en zijn voorliefde voor militaire parades.

Regisseur Tarik Saleh over Eagles of the Republic: 'Mensen denken dat mijn film satire is. Ik zou willen dat het satire was'

Geïnspireerd door haar eigen jeugd maakte de in Los Angeles wonende regisseur Siyou Tan coming-of-age-film Amoeba, over een groep meiden die opboksen tegen het schoolsysteem van Singapore en hun eigen _gang_ beginnen.

Regisseur Siyou Tan over Amoeba: 'De videocamera is het gereedschap van de meiden: hun instrument om in opstand te komen en zelf de regie te pakken'

Op het filmfestival van Cannes spreken we filmmaker en actrice Hafsia Herzi over ritjes met de RER, opgroeien in de grote stad en haar research op lgbtq+-feesten.

Regisseur Hafsia Herzi over La petite dernière: ‘Ik wilde deze film maken omdat ik nog nooit zo’n personage op het grote scherm had gezien’

Regisseur Joy Gharoro-Akpojotor over Dreamers: ‘Mensen mogen deze film goed vinden of niet, zolang ze de frustratie maar voelen'

Groter dan The Odyssey wordt het niet deze maand. Maar er is nog superveel anders moois te zien.

Kijk nou, wat een schattige hond. En een klassieker uit Senegal, een bekend gezicht achter de camera en een coming-out-verhaal met coyotes. Dit zijn de goeie films van juli

Het Cineville Zomermenu

Uitgelichte films

Van de redactie