Marxist en maximalist Boots Riley (_Sorry to Bother You_) is terug en zet samen met Keke Palmer, Naomi Ackie en Taylour Paige het laatkapitalisme op z'n kop.

'I call it F-F-F: Fashion-Forward Philanthropy.' Stelen van de elite en voor normale prijzen doorverkopen aan de buurt: dat is de filosofie van de Velvet Gang – een groep activistische winkeldieven die het aan de stok krijgt met een woedende, gerenommeerde modeontwerpster (Demi Moore).

We vinden het moeilijk om iets te schrijven over _I Love Boosters_. Het plot is onmogelijk om na te vertellen, de vormgeving is te buitengewoon, de ideeën te groot; gewone letters doen deze film geen recht aan. De L in _Love_ zou bijvoorbeeld harig moeten zijn, de O van neon, de V van turquoise karton en de E zou licht moeten geven. Maar goed: we LOVE deze film. Geboren uit het brein van rapper, muzikant, maximalist, marxist, schrijver en regisseur Boots Riley (_Sorry to Bother You_) begint het verhaal met het kledinghandeltje van ontwerper Corvette (Keke Palmer). Samen met haar vriendinnen (Taylour Paige, Naomi Ackie) rooft ze zo veel mogelijk winkels leeg van het razend populaire modemerk Metro Designers; de buitgemaakte kleding verkoopt ze voor een eerlijke prijs door aan mensen in de buurt. Maar de grote baas van Metro Designers krijgt Corvette in de smiezen, waarna er – met dank aan inventieve activisten uit China – een soort internationale klassenstrijd ontstaat. Ondertussen wordt Corvette achtervolgd door een reusachtige papieren bal bestaande uit onbetaalde rekeningen en is er de gevaarlijk sexy Pinky Ring Guy (LaKeith Stanfield), die haar harder afleidt dan haar lief is. En dit is nog maar een fractie van wat Boots Riley allemaal bedacht heeft. _I Love Boosters_ is van begin tot eind extreem creatief, charmant en inspirerend. De kans dat je thuis je mooiste outfit, kunstwerk of protestbord aller tijden gaat proberen te maken is best wel groot.

Overdonderd door alle creativiteit in deze film, kom ik helaas niet veel verder dan: I love _I Love Boosters_.

Marxist en maximalist Boots Riley (_Sorry to Bother You_) is terug en zet samen met Keke Palmer, Naomi Ackie en Taylour Paige het laatkapitalisme op z'n kop.

I Love Boosters

Een nieuwe verfilming van Jane Austens geliefde roman, met Daisy Edgar-Jones en Esmé Creed-Miles als zussen Elinor en Marianne Dashwood.  

Het verhaal draait om de twee oudste zussen van de familie Dashwood, en hun ervaringen met liefde, rouw en maatschappelijke verwachtingen. Op basis van Georgia Oakley's ontwapenende debuut _Blue Jean_ (2022) zijn onze verwachtingen hooggespannen.

Zowel m’n hoofd als m’n hart wil deze film honderd keer zien. En is het niet voor de romantische cottagecore en Dashwood-zussen, dan wel voor die lieve Colonel Brandon.

Een nieuwe verfilming van Jane Austens geliefde roman, met Daisy Edgar-Jones en Esmé Creed-Miles als zussen Elinor en Marianne Dashwood.

Sense and Sensibility

Tao Okamoto en Virginie Efira wandelen door Parijs en filosoferen over een betere wereld, in deze lekkere lange film van Ryûsuke Hamaguchi (_Drive My Car_).

Marie-Lou, directrice van een verzorgingstehuis in Parijs, probeert met een innovatieve verzorgingsmethode conventies te doorbreken. Ze stuit op felle weerstand van haar team, dat het volledig centraal stellen van de wensen en waardigheid van de bewoners niet werkbaar vindt. 

Het leven van Marie-Lou neemt een onverwachte wending wanneer ze Mari ontmoet, een Japanse theaterregisseur die tegen kanker vecht. Terwijl er een hechte vriendschap tussen de twee vrouwen ontstaat, bundelen ze hun krachten in de strijd het onmogelijke mogelijk te maken.

196 minuten stilzitten klinkt lang, maar zie _All of a Sudden_ als zo'n heerlijke mental health walk, gewoon in de filmzaal. Regisseur Ryusuke Hamaguchi (_Drive My Car_) neemt ruim de tijd en voor je het weet doe jij dat ook. In een wereld waarin iedereen rent, vliegt en door moet, is z'n nieuwste film een (niet normaal) geduldige en welkome verademing. Hamaguchi baseerde het verhaal losjes op de brievenwisseling tussen twee academische penpals die elkaar schreven over filosofie, antropologie, kapitalisme en de naderende dood. Virginie Efira castte hij als Marie-Lou, een Franse zorgdirecteur die de op geduld gebaseerde Humanitude-methode in haar tehuis probeert in te voeren, en Tao Okamoto werd Mari, een terminaal zieke theatermaker uit Japan. Marie-Lou en Mari ontmoeten elkaar per toeval in Parijs en al lijken ze ogenschijnlijk anders, voelen ze als zielsverwanten vanaf moment één. En dan gaan ze aan de wandel. Tijdens hun uitgestrekte tochten praten ze over het leven – en hoe het _all of a sudden_ zomaar voorbij kan zijn. Hoe mooier hun gesprekken, hoe grootser de kleine dingen om hen heen aanvoelen en hoe meer je ook als kijker vertraagt. _All of a Sudden_ is zo’n film die je ongemerkt weer op adem helpt. Iedere gehaaste huh-huh-huh verandert in een bevrijdende diepe zucht: Haaaaaaah… maguchi.

Een film als zo'n hele lange mental health walk waarna de wereld _all of a sudden_ een stukje lichter voelt.

Tao Okamoto en Virginie Efira wandelen door Parijs en filosoferen over een betere wereld, in deze lekkere lange film van Ryûsuke Hamaguchi (_Drive My Car_).

All of a Sudden

Pedro Almodóvars _Amarga Navidad_ draait om Elsa (Bárbara Lennie), een reclameregisseur die haar moeder verliest. Ze probeert haar verdriet te verdringen door zich volledig op werk te storten, totdat migraines haar dwingen te stoppen met werken. Ze vertrekt naar Lanzarote met haar vriendin Patricia, terwijl haar vriend Bonifacio in Madrid achterblijft. Parallel daaraan volgen we filmmaker Raúl (Leonardo Sbaraglia), een scenarioschrijver die het verhaal van Elsa op meta-niveau op papier zet. Daarmee speelt de film met het idee van autofictie, een mix van autobiografie en fictie, en onderzoekt Almodóvar hoe leven en kunst in elkaar overlopen.

Een film-over-een-film-in-een-film van man-in-een-film Almodóvar. Met genoeg Prada, mezcal en drama om de feestdagen door te komen.

Pedro Almodóvars autofictie over autofictie, waarin leven, kunst en kleur in elkaar overlopen.

Amarga Navidad

Cineville: een goede keuze, elke keer weer. Met de Cinevillepas ga je vanaf € 19 per maand onbeperkt naar de film.

Een sprintje trekken voor de film?

Uitgelichte films

Ontdek alle filmtheaters waar je naartoe kan met je Cinevillepas. 

Naar de film?

Het voelt alsof het talent van de dertigjarige Lance Oppenheim uit de lucht komt vallen, maar stiekem werkt hij al sinds zijn middelbare schooltijd met grote namen: van The New York Times tot Darren Aronofsky.

Wie is Primetime-regisseur Lance Oppenheim, en waarom is hij opeens overal?

We spreken de regisseur over de kunst van het luisteren, Franse filmtradities en hoe hij een theoretisch brievenboek heeft omgezet in een van de mooiste en geduldigste films van het jaar.

Ryusuke Hamaguchi over All of a Sudden: ‘Het voelde alsof ik mijn hele leven al toewerkte naar een Franse film’

Wat maakt een verfilming nou echt Austenesque? En hoeveel Austen-verfilmingen kunnen (en willen) we nog aan?

Sense, sensibility, pride, prejudice: haal je hart op in onze podcast over (bijna) alle Jane Austen-films ooit

We spreken de schrijvers-regisseurs over romantiek in tijden van AI en het in elkaar vlechten van de perfecte man(d).

Filmmakers Alex Huston Fischer en Eleanor Wilson over Wicker: ‘We wisten wel dat Alexander als aantrekkelijke mand de mensen enthousiast zou maken'

Illustrator Mathilde Bindervoet is terug en maakte een column over Charli xcx-film _Erupcja_.

Was getekend: Erupcja, een verloving en twee vuurspuwende vriendinnen

De slotavond van het NFF vierde een nieuwe lichting makers die we de komende jaren op de voet blijven volgen.

Dit waren (de winnaars van) de Gouden Kalveren

In het Nederlandse _Downtown_ zien we hoe drie vrienden tijdens een etentje in coronatijd terugblikken op de aidscrisis van de jaren tachtig. Een mooie vondst, vindt essayist Jesse van Amelsvoort.