Medewerker van de Maand

Nienke Noordenbos werd even een bakvis toen Giancarlo Esposito uit Breaking Bad op bezoek kwam

Van alle medewerkers van alle Cinevilletheaters kan er elke maand maar één de allerleukste zijn. Deze maand is dat Nienke Noordenbos, die al achttien jaar in het Groninger Forum werkt maar onlangs nog in katzwijm viel toen Giancarlo Esposito (Breaking Bad) een kaartje voor Do the Right Thing kocht.

Nienke Noordenbos werkt al sinds 1998 bij het Groninger Forum (dat toen nog anders heette) als leidinggevende publieksservice. Wat dat inhoudt? Een beetje van alles: 'Ik zit achter de kassa, ik tel het geld aan het eind van de dag, ik beantwoord de mail, ik ruim een beetje op en ik maak praatjes met iedereen.' Vereerd met haar Medewerker van de Maand-troffee vertelt Nienke over haar loopbaan en een bijzonder onderonsje met een beroemdheid.

Gefeliciteerd Nienke! Hoe ben je bij het Groninger Forum terechtgekomen? 

'Ik kwam van de kunstacademie en ik dacht dat ik een rijk en beroemd kunstenaar ging worden. Maar het bleek dat ik zonder stok achter de deur toch niet heel productief was, dus moest ik op een andere manier mijn geld verdienen. Toen ben ik toevallig in de bioscoop terechtgekomen.'

Als ik film kijk, kan ik ook gewoon hard gaan op compositie en kleuren

Heb je het kunstenaarsschap achter je gelaten?

'Mijn geld verdien ik nu hier, maar ik zie wel veel overlap. Het is mijn belevingswereld – film, beeld en het vertellen van verhalen, de verschillende visies op de werkelijkheid. Als ik film kijk, kan ik ook gewoon hard gaan op compositie en kleuren.'

Zagen we op Facebook nou een foto van jou met Giancarlo Esposito, beter bekend als Gus Fring uit Breaking Bad en Better Call Saul?

'Ja! Dat was heel grappig. Ik zag dat wij op de Forum-pagina melding hadden gemaakt van de aanwezigheid van deze acteur in onze stad. Ik vond het dus heel erg toevallig dat wij nu net eenmalig Do the Right Thing vertoonden [waarin een jonge Esposito de rol van Buggin' Out speelt].'

'Dat prikkelde wel mijn fantasie: "Stel je nou voor dat hij ook gewoon naar zijn eigen film gaat kijken, dat zou toch te gek zijn?" Ik had het niet echt als een reële optie gezien, dat je in een min of meer wildvreemde stad naar een film gaat kijken waar je tig jaar geleden in speelde. Ik kreeg op een bepaald moment een telefoontje: "Hij is er echt." Ik vroeg een andere collega: "Stel dat ik het durf te vragen, wil jij dan even een foto maken?" Aldus geschiedde.'

Hij zei ‘Natúúrlijk!’ en 

begon me op z’n amicaal-Amerikaans aan te raken

'Ik ben 49, maar ik vertoonde een soort van bakvis-achtig gedrag en werd er een beetje giechelig van. Ik durfde wel om een foto te vragen, en hij zei "Natúúrlijk!" en begon me op z’n amicaal-Amerikaans aan te raken, met z’n arm zo om me heen, weet je wel. Zover was ik nog helemaal niet, ik werd er een beetje door overdonderd.' 

Maak je meer van dat soort bijzondere momenten mee?

'Er was ook een ouder duo naar Do the Right Thing geweest, en ze hadden echt zichtbaar genoten. Ze zeiden: "Het was een juweeltje." Dat was echt heel gaaf. Mensen waarderen zo’n film heel erg en hebben een bijzondere voorstelling gezien. Dat maakt dat ik heel blij wordt van m’n werk. Dat maakt me trots. Mensen raken erover aan de praat, trekken misschien een lijn met de actualiteit. Dan wordt het meer dan "eventjes naar de film gaan", al is eventjes naar de film gaan ook oké. Maar het is te gek als er meer gebeurt. Dat is wat kunst doet, en waarom het voor mij belangrijk is. Ik vind het heel fijn dat ik met deze materie kan werken en daar met mensen contact over heb.'

Christiaan Boesenach

Christiaan Boesenach is sinds 2013 redacteur bij Cineville. Hij kijkt films op elk onbewaakt ogenblik dat hij niet met boeken bezig is (en andersom). Hij heeft A Space Odyssey 2001 keer gezien, huilt nog steeds om die scène dat E.T. bijna doodgaat en ervaart het leven sindsdien als een hele lange Béla Tarr-long take.