Door Mathilde Bindervoet, Jesse Heijnis, Emin Kalkan en Maan Meelker
Lupin III: The Castle of Cagliostro
Tientallen manga’s, tv-afleveringen en films zijn er gemaakt over de avonturen van de brutale Japanse meesterdief Lupin III. Maar alleen deze, The Castle of Cagliostro, is het officiële filmdebuut van regisseur en wereldster Hayao Miyazaki. Van al Miyazaki’s films was die over Lupin altijd het moeilijkst terug te vinden. Maar hier is ’ie dan, prachtig gerestaureerd en wel, voor het eerst te zien in de Nederlandse bioscopen. Voor alle Miyazaki-fans out there en voor iedereen die zin heeft in een lollige avonturenfilm rondom een fictief Europees staatje, opgesloten prinses en illegale gelddrukkerij; barstensvol achtervolgingsscènes, persoonsverwisselingen en ander spektakel. Allemaal al net zo sprankelend geanimeerd als Miyazaki’s latere werk. Alles leeft. Van Lupins razendsnelle Italiaanse autootje tot de indrukwekkende waterhuishouding in het mysterieuze kasteel van Cagliostro. (JH)
Liefjes
Wát een leven: veertien en vrij op een camping in Zuid-Frankrijk. Je hebt een hekel aan je ouders, maakt zo ongeveer duizend selfies per minuut en loopt rond alsof je helemaal the shit bent. Niemand die je hier kent, dus er is niks om bang voor te zijn. In de Nederlandse documentaire Liefjes sloffen we mee met drie veertienjarigen in hun eigen liefdesverhaal onder de brandende Franse zon. Malak is een echte romanticus en in Frankrijk ontmoet ze de jongen van haar dromen: is het nu eindelijk tijd voor haar eerste kus? Celia heeft al een vriendje thuis, maar hij appt niet terug en belt niet vaak genoeg – ze is veertien, veel te oud voor playboys dus. Jae zit aan haar telefoon vastgelijmd. Vriendjes maken heeft geen zin, denkt ze, haar leven is online. Deze meiden ervaren allemaal hun eigen eerste keer: vakantieliefdes, french kisses en een gebroken hart. Een zomer die zij (en wij) nooit zullen vergeten. (EK)
Love Lies Bleeding
Zet maar vast uit je hoofd dat Love Lies Bleeding een leuke romcom is tussen twee zweterige vrouwen. Het is dan wel liefde op het eerste gezicht als Lou (Kristen Stewart) en de gespierde schone Jackie (Katy M. O'Brian) elkaar ontmoeten in de sportschool, maar Jackie valt ook als een blok voor de anabolen die ze er van Lou gratis bijkrijgt. Met de drugs in het lijf krijgt Jackie niet alleen knallende spieren, maar ook een moordlustig randje. En wie moet er dood? Die klootzak die met z'n tengels aan Lou's zus zit natuurlijk. Het verschil tussen iemand doodwensen en doodmaken is Jackie even kwijt en we kunnen wel zeggen dat de boel behoorlijk escaleert. Niet voor de gevoelige maag, wel bloedstollend spannend en fijn om te zien dat Clyde eindelijk eens wordt ingewisseld voor nóg een Bonnie. (MB)
Augure
De Congolees-Belgische regisseur Baloji is een alleskunner. Muziek, kunst, mode en film: in zijn debuut Augure komt het allemaal samen. Hij neemt ons mee naar de Democratische Republiek Congo, waar de Belgische Koffi de zegen voor zijn ongeboren tweeling hoopt te ontvangen van zijn vervreemde familie. Maar om dat te bereiken moet hij eerst delven door een grote berg oud zeer. Waarom is hij niet in mijnstad Lubumbashi gebleven? Waarom is hij niet in de spirituele voetsporen van zijn moeder getreden? In een vertelling vol kleurrijke folklore, zo rijk als de grond van Lubumbashi, zoekt Baloji naar begrip. (MM)
Green Border
In het oerbos aan de Pools-Belarussische grens staat een reusachtige muur van onbegrip. Hier worden valse beloftes gemaakt, belanden vluchtelingen van het ene oorlogsgebied in het andere en spelen grenswachters barbaarse spelletjes. De Poolse regisseur Agnieszka Holland maakte Green Border als reactie op de voortdurende humanitaire crisis in Europa. Het is een fictiefilm, maar wel eentje over echte mensen, echte gebeurtenissen en het echte bos van Białowieża. We volgen een Syrisch gezin dat de doodszone tussen Polen en Belarus probeert te overleven, een grenswachter die begint te twijfelen aan z’n werk en activisten die hun leven wijden aan het verlenen van humanitaire hulp. In een niemandsland dat oneindig lijkt, trekt Agnieszka Holland haar eigen grens: genoeg is genoeg. (EK)
