Babamin Sesi (Voice of my Father)

Een versplinterde familie met een bewogen geschiedenis, dat is waarvan Babamin Sesi (Voice of My Father) verhaalt. Regisseurs Orhan Eskiköy en Zeynel Dogan bewegen zich op het raakvlak van fictie en documentaire: het verhaal is verzonnen, de familiegeschiedenis is waargebeurd.

Mehmet, een Koerd, woont met zijn zwangere vrouw in de stad Diyarbakir, helemaal in het zuidoosten van Turkije. Zijn moeder is in haar eentje achtergebleven in een gehucht in de provincie. Mehmets broer Hasan is lid geweest van een militante Koerdische verzetsbeweging en is Turkije ontvlucht, hun vader is al overleden. Eskiköy en Dogan schetsen een raak portret van de etnische spanningen in Turkije - onder Atatürk werd de Koerdische taal verboden - en de gevolgen van emigratie. De generatie van hun vaders ging op zoek naar werk en raakte vaak vervreemd van de familie; Mehmets enige tastbare herinnering aan zijn vader is een ingesproken audiocassette uit Saoedi-Arabië.

Babamin Sesi is een gevoelig essay over bloedbanden en een land dat worstelt met zijn verleden. De jury van het International Film Festival Rotterdam nomineerde de film dit jaar voor een Tiger Award.