Urchin
- Regie
- Harris Dickinson
- Met
- Frank Dillane, Megan Northam, Amr Waked, Harris Dickinson
- Duur
- 99 min.
- Jaar
- 2025
- Taal
- Engels
‘Urchin blaast je omver, raapt je op, geeft je een knuffel en laat je daarna weer los in de bende die het leven (soms) is.’
Zonder dak boven zijn hoofd zoekt de zelfdestructieve Mike naar een vangnet, in dit jaloersmakend goeie regiedebuut van Harris Dickinson.
De dakloze en aan drugs verslaafde Mike (Frank Dillane) probeert zijn leven weer op de rails te krijgen na een verblijf in de gevangenis. Hij vindt werk, een dak boven zijn hoofd en zelfs een voorzichtige nieuwe relatie, maar op de straten van Londen ligt een misstap steeds op de loer. Dickinson, die naast de regie ook een bijrol speelt, schetst in Urchin een rauwe karakterstudie, balancerend tussen sociaal realisme en zwarte absurditeit.
‘‘Bevrijd jouw innerlijke kracht en vrijheid. Elke keuze is van jou.’ Mooi gezegd op die meditatietape, maar gaat dat Mike (Frank Dillane) echt van de straat houden? De jonge Londenaar zwerft al vier jaar zonder vangnet rond en snuift wat hij maar in handen kan krijgen om aan zijn eigen ongemak te ontkomen. Na een korte gevangenisstraf krijgt hij de kans om zijn leven opnieuw op te bouwen. Met tijdelijke huisvesting en een baantje als kok in een hotelrestaurant sprankelt er een klein beetje hoop. Schrijver, regisseur en acteur Harris Dickinson (Babygirl, Triangle of Sadness) putte voor zijn eerste script uit de ervaringen uit zijn eigen jeugd, waar hij omringd was met mensen die worstelden met verslaving. Hij combineert de typische rauwheid van het Brits sociaal realisme met een licht-absurde twist én all the feels met Atomic Kitten in een karaokebar. Urchin blaast je omver, raapt je op, geeft je een knuffel en laat je daarna weer los in de bende die het leven (soms) is.’
