Police, Adjective

Duur
115 min.
Jaar
2009
Taal
Roemeens

Na 12:08 East of Bucharest levert Corneliu Porumboiu opnieuw op licht absurde, indringende wijze commentaar op het hedendaagse Roemenië. In Police, Adjective worstelt een ijverige politieman met zijn geweten. De film kreeg in Cannes de prestigieuze Un Certain Regard-prijs toegekend.

De jonge politieman Cristi werkt in een provinciestadje in het Noordoosten van Roemenië. Dag na dag volgt hij de gangen van een zestienjarige scholier, die hij betrapt op het verkopen van hasj aan zijn medescholieren. Als hij hem arresteert zal de jongen voor zeven jaar achter de tralies belanden. Cristi twijfelt: wil hij de toekomst van een tiener kapotmaken? Hij openbaart de worsteling met zijn geweten aan zijn leidinggevende – een moreelfilosofische discussie over de betekenis van de woorden 'gerechtigheid' en 'politie' volgt.

Police, Adjective is zowel een ironisch portret van het leven in een Roemeense provinciestad als een schets van de innerlijke conflicten van een jonge politieman. Poromboiu filmde in lang aangehouden shots, gebruikt uitgebeende dialogen en focust op de cynische manipulatie van taal in een land waar de bureaucratische tradities van het communistisch bestuur nog altijd voortleven. Voor de setting koos Porumboiu zijn geboortestad Vaslui, dat ook de plaats van handeling was van 12:08 East of Bucharest. De regisseur werd dit jaar door de jury van het Cannes-filmfestival onderscheiden met de prestigieuze Un Certain Regard-prijs vanwege zijn originele kijk op de cinema.
Corneliu Porumboiu

Corneliu Porumboiu (Vaslui, Roemenië, 1975) studeerde filmregie aan de Nationale Universiteit voor Theater en Film in Boekarest. Zijn korte films Livius’ Dream (2003) en A Trip to the City (2003) sleepten meerdere internationale prijzen in de wacht. Voor zijn gelauwerde internationale speelfilmdebuut 12:08 East of Bucharest kreeg de regisseur onder meer de Caméra d’Or van het Cannes-filmfestival (beste speelfilmdebuut) uitgereikt.

Nu te zien

Film van de week

Sirat

‘Deze film kijk je niet, maar onderga je. Laat het geluid van Sirat de brug zijn naar je eigen hemel (of hel).’

PAAZ

Geïnspireerd op de gelijknamige bestseller van Myrthe van der Meer. Over vastlopen, doorgaan en alles daartussenin.

Tip van Tessa

L'étranger

‘De onverschillige Meursault vermoordt een man en huilt niet om de dood van zijn moeder. Ik weet wel wat ik erger vind, maar wat vinden de Fransen?’