Habemus Papam

De Italiaanse filmmaker Nanni Moretti wordt wel ‘het geweten van Italië’ genoemd, vooral vanwege zijn snijdend commentaar (Il Caimano, 2006) op de politieke en sociale wantoestanden in een land dat door Berlusconi en trawanten van zijn laatste restje democratische geloofwaardigheid is beroofd. Toch is zijn portret van de paus die geen paus wil worden meer dan een satire op de mores in het Vaticaan.

Moretti toont hoe een van de kardinalen tegen zijn zin wordt aangewezen als opvolger van de overleden paus. De plotselinge benoeming doet de stokoude man (gespeeld door een 86-jarige Michel Piccoli) beseffen dat hij niet uit het goede hout is gesneden voor het hoogste ambt in de geestelijkheid. 'Il papa' vlucht letterlijk het Vaticaan uit, dwaalt verward door Rome en probeert zijn verplichtingen te ontlopen. Moretti schetst hem als een schrikachtige oude man die ondanks zijn laakbare houding toch de sympathie van de kijker verdient.Hoogtepunt is de volleybalwedstrijd tussen de kardinalen van het conclaaf, onder leiding van Moretti, die als ingehuurde psychoanalyticus de paus door een crisis moet slepen.