231 stemmen

Damnation (Kárhozat)

Regie
Béla Tarr
Met
Miklós B. Székely
Duur
122 min.
Jaar
1988
Taal
Hongaars

Béla Tarr maakte een ongrijpbare, melancholische film over het naderende einde van het communisme. Een man leeft sinds zijn ontslag een teruggetrokken bestaan in een grauw industriestadje op het Hongaarse platteland. Zijn avonden brengt hij door in de Titanic Bar, starend naar de zangeres.

Bovenstaande zou de pay-off kunnen luiden voor Béla Tarrs portret van een haveloze man in kommervolle omstandigheden aan de vooravond van de val van het communisme. Zou – want Tarr is niet een regisseur die zijn werk graag samenbalt in eenvoudige oneliners. Het verhaal speelt in zijn films een ondergeschikte rol, de beelden – in zwartwit – doen het werk, soundtrack en muziek dragen zijn parabels over de mens als een bundel van existentiële wanhoop.

Nu te zien

Tip van Erik

Youth (2015)

‘Zo diep heb je nog nooit een bejaarde over zijn stoelgang horen praten.’

Le fabuleux destin d'Amélie Poulain

Het Parijse sprookje met Audrey Tautou als de eenzame dromer Amélie, en een grijsgedraaide soundtrack van Yann Tiersen.

The Brilliant Biograph: Earliest Moving Images of Europe (1897-1902)

Laat je meevoeren naar het Venetië, Berlijn en Amsterdam van ruim honderdtwintig jaar geleden en voel de opwinding van de eerste filmbeelden.