Black Venus
- Regie
- Abdellatif Kechiche
- Duur
- 159 min.
- Jaar
- 2010
Abdellatif Kechiches verfilming van de levensgeschiedenis van Saartje Baartman, een Hottentot-vrouw die in 1810 als bezienswaardigheid naar Engeland werd gebracht, riep bij vertoning vragen op. Was Black Venus een aanlacht tegen het koloniale racisme of een essay over hoe we naar de geschiedenis kijken? Van Kechiche gaat deze maand ook La vie d’Adèle in première.
De Zuid-Afrikaanse Saartje Baartman (1779-1815) behoorde tot het volk van de Khoikhoi, door de Afrikaner Boeren ‘Hottentot’ genoemd; in 1810 kwam ze naar Engeland aan de arm van de Brit Hendrick Caezer, die haar een carrière als artiest in het vooruitzicht had gesteld. Caezer liet haar echter optreden op kermissen als de ‘Hottentot Venus’, een halfdierlijke verschijning met enorme billen en schaamlippen, een freak kortom. Haar faam bracht Baartman in Parijs, waar ze pornografische optredens gaf voor de elite en in de prostitutie belandde. Ze overleed aan de gevolgen van een longontsteking; Franse wetenschappers verrichten onderzoek op het lichaam en stelden vast dat Baartmans gecomprimeerde schedel kenmerkend was voor het veronderstelde inferieure karakter van het zwarte ras.
Abdellatif Kechiche laat in het midden of Vénus noire een aanklacht tegen racisme is of een essay over hoe onze blik op de geschiedenis wordt gestuurd. Waar kijken we naar als we naar een interpretatie van een levensverhaal kijken, Kechiches film incluis?
