Late Spring

Om zijn inwonende dochter aan te sporen een eigen leven te gaan lei­den, doet een vader net alsof hij gaat hertrouwen. Banshun markeert het begin van Ozu’s naoorlogse filmstijl, waarin de regisseur zijn personages onderwerpt aan diepgravende karak­ter­studie.

De eerste film van Ozu met een seizoen in de titel is ook de eerste van zijn vele films die de teder-trieste ouder-kindrelaties verkennen. De liefdevolle dochter Noriko woont samen met haar zachtaardige, ietwat afwezige vader, die hoogleraar is, en haar vervelende tante, die oppert dat de jonge vrouw maar eens moet gaan trouwen. De vader denkt dat hij het goede doet door zich van zijn dochter los te maken en een nieuwe, jongere vrouw te nemen. Maar Noriko wil het liefste vasthouden aan haar vertrouwde leventje.

Op het verstilde slagveld van het gezinsleven is niemand goed of fout. Bij Ozu is er geen duidelijk begin of definitieve conclusie te trekken, net zoals in de cyclus van de seizoenen waar een aantal van zijn films naar zijn vernoemd.