Amsterdam, sporen van suiker

In de documentaire Amsterdam, sporen van suiker ontrafelen oud-nieuwslezer Noraly Beyer en muzikant Typhoon (Glenn de Randamie) hun door slavernij getekende familiegeschiedenissen, terwijl kunstenaar en cultureel activist Patricia Kaersenhout door haar werk aanzet tot nadenken over dit slavernijverleden.

Amsterdam speelde een dominante rol in het bestuur van de kolonies en in de handel van tot slaafgemaakte Afrikanen, via de WIC (West-Indische Compagnie). Het stadslandschap kent vele tastbare sporen die terugvoeren naar deze periode uit onze geschiedenis. Als tiener al verbaasde Noraly Beyer zich over het feit dat haar meisjesnaam Oostvriesland te lezen is op een Amsterdams pakhuis op het Damrak. Wat is het verhaal daarachter? Ze gaat in Suriname op zoek en ontdekt de oorsprong van haar familienaam.

Kunstenaar en cultureel activist Patricia Kaersenhout heeft ontdekt dat suiker en bloed veel met elkaar te maken hebben. Zij heeft dat verwerkt tot een aangrijpend kunstwerk. Typhoon (Glenn de Randamie) voelt een diepe verbondenheid met zijn voorouders. Bij het onderzoeken van zijn stamboom stuit hij op een bijzonder verhaal. Zijn voorvader Cornelis Abraham de Randamie wordt in slavernij verliefd op een ‘vrije vrouw’. Een onmogelijke liefde met ingrijpende gevolgen, zo blijkt.

Door deze verhalen onderzoekt de documentaire de gedeelde geschiedenis van Suriname en Nederland en de wijze waarop de trans-Atlantische slavenhandel en de slavernij in het hedendaagse historisch verhaal zijn verwerkt. Wat is de erfenis van deze periode en hoe gaan wij ermee om? Wat betekent het voor de nakomelingen van de mensen die eens onder de driekleur in slavernij leefden? Hoe ver is het in tijd? Hoe ver in beleving?