Alles van waarde

Frans Bromet richt zijn pijlen (en prachtige zeurstem) op de Nederlandse managementcultuur.

In de ruim veertig jaar dat Frans Bromet (1944) in het dorpje Ilpendam woont, heeft hij de wereld sterk zien veranderen. Niet alleen ten goede, stelt hij vast. Terwijl zijn dochter Laura zich als lokaal gemeenteraadslid en Haags fractiemedewerker van GroenLinks politiek engageert, gaat vader Frans op zoek naar de misstanden van de moderne samenleving. Die vindt hij vooral in de steeds dominantere managementcultuur, die het groeidenken aanhangt en de maatschappij op allerlei terreinen van haar menselijke schaal ontdoet.

De ongebreidelde, destructieve macht van managers in o.a. de gezondheidszorg, het onderwijs, de woningcorporaties, de publieke omroep, banken en talloze andere instellingen hebben het functioneren van deze instituten tot in de wortel aangetast. Geldstromen bestemd voor elementaire taken in onze samenleving vullen de uitpuilende zakken van steeds verder uitdijende managementlagen. Vader en dochter zijn het lang niet altijd met elkaar eens, zoals blijkt wanneer ze samen door de Hollandse polder rijden.