Women without Men

Symbolische, allegorische vertelling over vier Iraanse vrouwen in de politiek beladen zomer van 1953 die breken met de traditie en het lot in eigen hand nemen: een opstandige vrouw in een liefdeloos huwelijk, een jonge prostituee, een politiek activiste en een traditionele jonge vrouw.

De film, geïnspireerd op de in Iran verboden novelle uit 1989 van Shahrnush Parsipur, speelt tegen de achtergrond van de Iraanse machtsomwenteling in 1953. Amerikaans-Britse troepen brachten de democratisch gekozen president Mossadegh ten val om de macht van de Sjah te herstellen.

De Iraans-Amerikaanse fotograaf en filmmaker Shirin Neshat nam haar sterk gestileerde, magisch-realistische vertelling op in Casablanca, met in ballingschap levende Iraanse acteurs. De vier hoofdpersonages treffen elkaar in een magische tuin. 'In de Iraanse traditie staat de boomgaard voor een plek van transformatie', verklaart Neshat in een interview. 'In Women Without Men is de tuin een feministische Hof van Eden, een schuilplaats waarin vier vrouwen hun leven opnieuw proberen vorm te geven.'

Neshat, in 2007 door The New York Times 'de stem van de gesluierde vrouwen' genoemd, werkte zes jaar aan haar speelfilmdebuut. De wereldpremière tijdens het filmfestival van Venetië 2009 viel samen met het uitbreken van de Groene Revolutie in Iran. 'Perfecte timing', vindt de filmmaakster. 'Zo kon de film een drager worden van een belangrijke boodschap aan Iran en het Westen.' Women Without Men werd in Venetië met een staande ovatie ontvangen.