
The Watermelon Woman (re-release)
- Regie
- Cheryl Dunye
- Met
- Cheryl Dunye, Guinevere Turner, Valerie Walker
- Duur
- 84 min.
- Jaar
- 1996
- Taal
- Engels
‘Dankbaar dat ik getuige mag zijn van dit stukje filmgeschiedenis, en dat de onzichtbare kracht van The Watermelon Woman nog altijd voortleeft.’
Een documentaire-drama over de 25-jarige filmmaker en videotheekmedewerker Cheryl en haar zoektocht naar een actrice uit de jaren 30: The Watermelon Woman.
Als lesbische zwarte vrouw in de filmwereld wilde Cheryl Dunye met deze film de onderbelichte geschiedenis van zwarte queervrouwen in Hollywood aan het licht brengen, omdat ‘onze verhalen nooit zijn verteld’. De film laat zien hoe moeilijk de zoektocht naar informatie over deze groep is omdat de historische archieven deze groep uitsluit of gewoonweg negeerde. Een serieus kritiek, maar zeker niet zonder humor.
‘We kunnen je niets verplichten, maar je proberen te overtuigen kan altijd. Dus hier komt-ie, want het inmiddels dertig jaar oude The Watermelon Woman hoort o zo thuis (!!!) op je filmlijst. In het Philadelphia van de jaren 90 maak je kennis met de lesbische Cheryl, die in een videotheek werkt, tussen de VHS-banden van Alien en Repulsion flirt met klanten en droomt van haar eigen film. Ze raakt gefascineerd door een zwarte actrice uit de jaren 30, die op aftiteling steeds The Watermelon Woman wordt genoemd. Maar wie is zij echt? Om daarachter te komen duikt Cheryl vol in de archieven: in de filmwinkel, bij moeders op zolder en bij het Centrum voor Lesbische Info & Technologie, kortweg CLIT. Ondertussen laat ze zich ook lekker afleiden door verse vlam Diana en boezem-bestie Tammy, die haar nieuwe vriendinnetje een white devil vindt. Welkom in de wereld van Cheryl Dunye, die deze film maakte, schreef en de hoofdrol speelde – en daarmee tekende voor de allereerste speelfilm geregisseerd door een zwarte, lesbische vrouw. Omdat de filmwereld haar en mensen zoals zij in de steek liet, besloot ze met The Watermelon Woman een eigen stukje geschiedenis te creëren. Zo blaast ze leven in een actrice die nooit echt heeft bestaan, maar inmiddels weigert te verdwijnen en blijft voortleven op het witte doek. Geloof ons: na deze film vergeet je Dunye, en al haar uit de geschiedenisboeken gewiste voorgangers, nooit meer.’


