The Postman Always Rings Twice (1946)

Wanneer zwerver Frank Chambers bij een diner het bordje 'man wanted' ziet staan, is zijn noodlot zo goed als bezegeld. Een noodlot belichaamd door de beeldschone Cora, echtgenote van Nick, de goeiige eigenaar van het etablissement. Cora heeft schoon genoeg van het huwelijk en ziet in Frank een ideale ontsnappingsmogelijkheid. Maar dan moet Nick wel eerst uit de weg worden geruimd.

Het duurde even voordat de roman van James. M. Cain uit 1934 zijn weg naar het witte doek vond. Het hitsige gedrag van de twee hoofdpersonen leek onmogelijk genade te kunnen vinden in de ogen van de censors. Maar de film kwam er en bleek een groot succes, niet in de laatste plaats door de chemie tussen hoofdrolspelers John Garfield en Lana Turner.

Luchino Visconti filmde zijn versie van James M. Cains The Postman Always Rings Twice in 1943; Bob Rafelson de zijne in 1981. Maar zelden werd de succesformule van de film noir – antiheld meets femme fatale – overtuigender toegepast dan in deze film uit 1946.