Hadewijch

De Parijse ministersdochter Hadewijch wil zich wijden aan Jezus en trekt het klooster in. Haar fanatieke toewijding blijkt zelfs de moederoverste te gortig. Dumonts vijfde film werd als controversieel ervaren, maar slaagde in zijn opzet: de kijker prikkelen vooropgezette meningen te laten varen.

De streng christelijk geworden Hadewijch wil Jezus dienen om diens Pure Liefde te ervaren. In het klooster zondert ze zich af, eten weigert ze. De moederoverste vindt Hadewijchs optreden te ver gaan – ‘Je bent een karikatuur van een non’ – en stuurt haar terug. Prompt storten de mannen zich op haar, waaronder straatschoffie Yassine en zijn broer Nassir, een radicale imam die haar meeneemt naar het Midden-Oosten.

In zijn vijfde speelfilm schotelt Dumont de kijker stukjes van een legpuzzel voor. Die moet zelf uitmaken wat deze jonge vrouw drijft; simpele antwoorden zijn er niet. Dumont koos, zoals vaker, voor niet-professionele acteurs en lang aangehouden, indrukwekkende beelden. De film won de Fipresci-prijs van de filmkritiek van het Toronto Film International Film Festival.