71 stemmen

Gone With the Wind

Regie
Victor Fleming
Met
Clark Gable, Vivien Leigh
Duur
238 min.
Jaar
1939
Taal
Engels

Bijtende liefdesvertelling van epische proporties met een van de beroemdste koppels uit de filmgeschiedenis in de hoofdrol. Tegen de achtergrond van de Amerikaanse Burgeroorlog ondervindt de verwende 'southern belle' Scarlett O'Hara (Vivien Leigh) de nodige problemen op het gebied van de liefde met Rhett Butler (Clark Gable).

Vivien Leigh speelt Scarlett O’Hara, de archetypische verwende Southern Belle die verwacht haar leven in luxe door te brengen. Wanneer de Amerikaanse Burgeroorlog de familie O’Hara ruïneert, zet Scarlett zet alles op alles om haar oude status te herkrijgen. Zonder scrupules werkt ze zich omhoog binnen de nieuwe orde die is ontstaan na de overwinning van de Noordelijken, die de slavernij (inzet van de burgeroorlog) hebben afgeschaft. Intussen loopt de stormachtige romance met voormalige playboy Rhett Butler (Clark Gable) loopt op de klippen.

De film zou niet zo een indruk hebben gemaakt als producent David O. Selznick niet had gekozen voor een weelderige art-direction, hoog-dramatische scènes en een vrouw in de belangrijkste rol.

Gone with the Wind is een van de eerste Hollywoodproducties waarin ten volle gebruik wordt gebruik gemaakt van het Technicolor-proces en geldt daarom als een mijlpaal in de geschiedenis van de kleurenfilm. Bitter detail: bij de eindceremonie van de Oscar-uitreiking moest Hattie McDaniel met de andere zwarte acteurs uit de film aan een aparte tafel zitten, achterin de zaal. De slavernij mocht afgeschaft zijn in 1865, pas aan het einde van de jaren zestig van de vorige eeuw werden de segregatiewetten in de hele VS opgeheven.

Nu te zien

Gioia mia

Een jongen en zijn conservatieve tante botsen tijdens een zomer in Sicilië, maar gaandeweg komen ze toch samen.

20 Days in Mariupol

Indringend, filmisch verslag van de onwerkelijk wrede Russische inval in de Oekraïense stad Marioepol.

Tip van Emin

Sirat

‘Deze film kijk je niet, maar onderga je. Laat het geluid van Sirat de brug zijn naar je eigen hemel (of hel).’