Fietsen naar de maan

Een zachtaardige komedie over drie broers, die elk één eigenschap hebben meegekregen van hun overleden vader en elkaar op wonderlijke wijze steeds tegenkomen. Fietsen naar de maan – met o.a. Jeroen Krabbé en Ton Lensink – is een schitterend tijdsdocument van Amsterdam aan de vooravond van Provo, met nouvelle vague-achtige trekken. De film is meer dan vijftig jaar niet vertoond en werd recent door EYE gerestaureerd.

‘Een zachtaardige komedie over drie broers, die elk één eigenschap hebben meegekregen van hun overleden vader en elkaar op wonderlijke wijze steeds tegenkomen,’ zo omschreef Henk van Gelder Van der Heijdens speelfilmdebuut in het naslagwerk Hollands Hollywood. De broers – een politieman, een oudijzerhandelaar en een kunstschilder – worden gespeeld door Ton Lensink, Eugene van der Heyden en Bernard Droog; Jeroen Krabbé is te zien in zijn eerste filmrol, als leerlingdecorateur.

Fietsen naar de maan, grotendeels op locatie gedraaid, ademt de sfeer van het volkse Amsterdam uit de vroege jaren zestig, maar de makers lieten zich ook inspireren door de frisse filmstijl van de nouvelle vague. De ironisch getinte vertelling verdween vrij snel uit de bioscopen, maar geldt tegenwoordig als schitterend tijdsdocument van Amsterdam aan de vooravond van Provo, met unieke beelden van bijvoorbeeld het oude Waterlooplein.

Voor de restauratie maakte EYE gebruik van een eigen – ingekorte – kopie en het intact gebleven cameranegatief, dat vorig jaar werd teruggevonden in het Stadsarchief Amsterdam.