Atlantide

In het zonovergoten Venetië spelen hele levens zich af op het water. Gespierde, zongebruinde jongens bekrassen de houten meerpalen van de stad met hun initialen. Dag in, dag uit persen ze nieuwe maximumsnelheden uit hun opgevoerde bootjes.

In waterstad Venetië hebben opgeschoten tieners als Daniele geen opgevoerde brommers, maar razendsnelle speedbootjes. De ‘barchini’ zijn hun alles. Daniele komt van het eilandje Sant’Erasmo, een steenworp verwijderd van het toeristische oude centrum, maar toch een compleet andere wereld. Hij brengt zijn lome zomerdagen met zijn vrienden op hun bootjes, begeleid door een constante soundtrack van dreunende beats, of met zijn vriendin, terwijl hij aan zijn buitenboordmotor sleutelt.

Het zwijgzame leven van de jongens staat in schril contrast met de intimiteit van het jonge stelletje. Atlantide begint als een realistisch portret van een Venetiaanse buitenwijk, maar onder het oppervlak broeit iets groters.