Megane

Taeko is een vrouw van middelbare leeftijd, die de hectiek van Tokio ontvlucht op zoek naar innerlijke rust. Die hoopt ze te vinden op een eiland in de buurt van Okinawa. Al snel komt ze in aanraking met enkele absurde trekjes van de plaatselijke bevolking.

Bij aankomst is ze in pension Hamada de enige gast - en naar verluidt zelfs de eerste in jaren. Dat neemt niet weg dat er een aantal opmerkelijke huisregels blijken te gelden, zoals de dagelijkse ochtendoefeningen op het strand, het locale dieet bestaande uit schaafijs, langzaam gegaarde bonen, ingelegde pruimen, kreeft en veel bier en het feit dat iedereen er een bril draagt (megane is Japans voor bril). Ook wordt Taeko door verschillende mensen op het eiland aangespoord te ‘twilighten’, zonder dat iemand haar vertelt wat dat is.

Hoewel Taeko zich haar relaxvakantie anders had voorgesteld en eigenlijk graag met rust zou willen worden gelaten, voegt ze zich geleidelijk in de plaatselijke gewoonten en het gelukzalig trage levensritme van deze gemeenschap. De subtiele humor en de lang aangehouden shots met serene landschappen maken het zien van deze film tot een zen-achtig genoegen.