La ventana

In het melancholieke La ventana brengt de Argentijnse regisseur Carlos Sorin (Historias minimas, Bombon el perro) de laatste dag van een stervende aristocraat in beeld.

Herinneringen, weemoed en gevoelens van spijt spelen de hoofdrol in dit verhaal, dat slechts de uren tussen zonsopkomst en -ondergang bestrijkt - de laatste uren uit het leven van de tachtigjarige, doodzieke aristocraat Antonio. Toch verheugt Antonio zich op deze dag: eindelijk zal hij zijn zoon Pablo weer zien, die al jaren van hem vervreemd is. In zijn landhuis, ergens in Patagonië, treft hij zo goed en zo kwaad als het gaat voorbereidingen voor deze hereniging: hij laat de piano stemmen, uit de wijnkelder wordt de kostbaarste fles champagne gehaald.

Regisseur Carlos Sorin, die ook verantwoordelijk is voor het scenario, wil niet zo zeer een welomlijnd verhaal vertellen, maar meer de intieme gewaarwordingen weergeven die het ritme van Antonio's leven bepalen. Alledaagse en schijnbaar onbelangrijke details als het schijnen van de zon door het raam en het tikken van de klok krijgen hierdoor een andere, diepere betekenis.

Een recensent van het toonaangevende Amerikaanse filmblad Variety schreef: "Sorin construeerde een beschouwend gedicht, dat nergens plechtstatig is, altijd van inzicht getuigt en dat soms heel grappig is." Antonio wordt gespeeld door de bekende Uruguayaanse schrijver Antonio Larreta.