Involuntary

In het droogkomische Involuntary, een mozaïek van vijf hilarisch-tragische verhaallijnen, toont de Zweedse regisseur Ruben Östlund (Turist, The Square) hoe individuen zich door groepsprocessen onder druk laten zetten.

Leffe steelt graag de show bij zijn vrienden met gore spelletjes, een overijverige basisschoollerares denkt haar collega's de les te moeten lezen, twee tienermeisjes poseren halfnaakt voor een webcamera. In het droogkomische Involuntary, zijn tweede speelfilm, toont regisseur Ruben Östlund hoe individuen zich door groepsprocessen onder druk laten zetten.

Net als zijn voorbeelden Michael Haneke, Ulrich Seidl en Roy Andersson breekt Östlund met de klassieke narratieve structuur: hij presenteert hilarisch-tragische situaties uit het dagelijks leven in een mozaïek van onafhankelijke verhaallijnen. Door de afwijkende cameravoering – extreem close of juist net iets te ver weg, alsof het om een amateurfilm gaat – wil Östlund de 'echtheid' van de personages versterken.

Ruben Östlund (1974) was fanatiek skiër en maakte inventieve 'wintersportfilms' voor hij in 1998 naar de filmacademie van Göteborg ging. Met zijn eerste speelfilm The Guitar Mongoloid (2004) won hij de Fipresci-prijs van de internationale filmkritiek. In 2006 regisseerde hij de korte film Autobiographical Scene Number: 6882, die op internationale festivals meermalen in de prijzen viel.