Zondagochtend short: Paolo Sorrentino

Bij Eredivisie Live hebben ze sinds kort een hogesnelheidscamera waarmee ze beelden van voetbalwedstrijden in super slow motion kunnen uitzenden. Het is een concept dat in potentie fantastisch zou kunnen uitpakken. In de praktijk resulteert het in kitscherige montages van RKC-middenvelder Evander Sno die zich nog trager omdraait dan normaal. Uiteraard met een new age-muziekje eronder, want dat hoort bij langzaam.

Het is zonde dat het altijd zo moet gaan. Sport kan een geweldig schouwspel zijn, maar de manier waarop het in beeld wordt gebracht laat vaak nog te wensen over. De oplossing ligt voor de hand. De grote evenementen van deze zomer worden toch al in bioscopen vertoond. Er worden miljoenen geïnvesteerd in de uitzendingen. Waarom dan niet regisseurs aantrekken die weten hoe ze zoiets groots in beeld kunnen brengen?

Andy Schleck knokt zich de Mont Ventoux op. Zijn gevecht krijgt epische proporties dankzij de zwierige camerabewegingen van Terrence Malick. Tijdens de EK-finale concentreert de camera zich op het steeds depressievere gezicht van Cristiano Ronaldo: sinds Dogville hebben krijtlijnen voor Lars von Trier geen geheimen meer. Ranomi Kromowidjojo zwemt zich op de honderd meter vrije slag naar een Olympische medaille, terwijl James Cameron met zijn 3D-camera meeracet in een duikbootje.

Wij zien het helemaal voor ons. En we weten ook al wie de ideale kandidaat is om op de komende Zomerspelen de rugbywedstrijden te verslaan. In de korte film La partita lenta maakt regisseur Paolo Sorrentino (Il divo) een poëtisch kunstwerk van een potje tussen amateurs op een bijveldje. This Must Be the Place, de nieuwe film van Sorrentino, is sinds deze week in Cineville te zien.