Wat we moeten weten over Claude Miller

Huilt niet de hele wereld als Franse regisseurs sterven? Claude Miller, groot geworden onder de vleugels van Truffaut en Godard, overleed woensdag 4 april op 70-jarige leeftijd. Hij liet films achter met prachtige namen en is, vanwege zijn cinema, een legende.

Zo neemt de dood alweer een personage weg die geassocieerd werd met het Nouvelle Vague-gezelschap, en nu zijn er – na de dood van Truffaut en de zijnen – slechts nog Jean-Luc Godard, Jacques Rivette en Alain Resnais over. De pracht van cinema is dat dood niet vergeten is, en zo zijn er ook van Claude Miller nog genoeg films over die de moeite van het herinneren waard zijn, al is het maar om hun titels.

La meilleure façon de marcher bijvoorbeeld, de beste manier om te lopen, over opgroeien in Frankrijk. Of Dites-lui que je l'aime, zeg hem dat ik van hem houd, over romantiek en misdaad – verhalen zoals de oude regisseurs dat zo goed konden vertellen. En wat te denken van de fatale wandeling Mortelle randonnée, de blijdschap over het leven van ouders, Je suis heureux que ma mère soit vivante, of zie hoe ze dansen: Voyez comme ils dansent.

Filmtitels als gedichten; voor deze werken werd Miller bekroond, en door deze poëtische filmnamen zal hij worden herinnerd. De winnaar van de juryprijs in Cannes stierf in het harnas, zijn pen als denkbeeldig zwaard in de hand, de gedroomde hoofdrol van Audrey Tautou in zijn nooit voltooide laatste film over Therese Desqueyroux langzaam wegstervend in zijn gedachten. Rust zacht Claude Miller.

Er zijn bijzonder weinig interviews met of achtergrondverhalen over de beste man. The Guardian publiceerde wel een mooie samenvatting van zijn leven. En wie Miller iets beter wil leren kennen, bekijkt onderstaand interview (met Nederlandse ondertiteling). Voor de Franssprekenden onder ons, zijn hier de belangrijkste en meest recente artikelen over Miller verzameld.

Lees verder

Reacties

Laatste artikel14 uur 6 min geleden