Waarom seks niet verkoopt

Love & Other Drugs is het op een waargebeurd verhaal gebaseerde komische drama over een Viagra-verkoper (Jake Gyllenhaal) die valt voor een mooie Parkinson-patiënte (Anne Hathaway). De film kreeg in Amerika aardige kritiek, maar deed voornamelijk veel stof opwaaien dankzij de seksueel getinte inhoud. Een groot deel van de film brengen de hoofdrolspelers namelijk in bed door, waar ze elkaar vanzelfsprekend geen verhaaltjes voorlezen. En hoewel het hier zeker geen ruige porno betreft, doken er op internet wel al snel geruchten op over de vertoning van een deel van Gyllenhaal dat normaal gesproken het witte doek niet haalt. Sommige critici spreken al van een ware revival van expliciete seksscènes in Hollywoodfilms, zoals de scènes die in de jaren '60 en '70 publiek naar Last Tango in Paris (1972) en Midnight Cowboy (1969) lokten, maar al jaren niet meer zijn gesignaleerd in het mainstream filmcircuit.

Sex doesn't sell

De verdwijning van de seksscène was geen toeval. Een recent onderzoek suggereert namelijk dat seks nooit een publiekstrekker is geweest: uit de analyse van 914 tussen 2001 en 2005 in de VS uitgebrachte films blijkt dat films waar veel seks en bloot in voorkomt niet meer bezoekers trekken dan kuisere films. Ook leveren deze films niet meer geld, prijzen of betere kritiek op. Hiermee lijkt de sex sells-strategie ontzenuwd.

NC-17 rating

Echter, wie iets dieper in de geschiedenis van de Amerikaanse film duikt, ziet dat de afname van seksueel getinte inhoud in films niet het resultaat was van beter marketingonderzoek onder filmconsumenten, maar van een beleid gevoerd door de Motion Picture Association of America, de organisatie die zich bezighoudt met de verzorging van leeftijdsadviezen voor films. De door hen ingestelde NC-17 rating heeft namelijk tot gevolg dat kinderen onder de 17 geen toegang tot de film krijgen. Een maatregel die niet alleen tere kinderzieltjes behoed voor (zogenaamd) heftige seksscènes, maar ook de producent van de film diep in de portemonnee raakt door een deel van het beoogde publiek weg te nemen.

'Het was een Nederlandse regisseur die de seksscène in Hollywood de das om deed'

Gezien de in Nederland heersende vrije(re) moraal omtrent seks in films, is het geen verassing dat het een Nederlandse regisseur was die de seksscène in Hollywood de das om deed. Het was namelijk het door de NC-17 rating veroorzaakte financiële debacle van Paul Verhoevens Showgirls dat ervoor zorgde dat geen enkele studio zich nog durfde te wagen aan een grootschalige release van een NC-17 film.

Onnodige uitgave

Een andere verklaring voor de afname van seksscènes zou het internet kunnen zijn. Geen enkele studio of publiek wil tegenwoordig nog geld betalen voor iets dat op het internet in grote aantallen gratis te verkrijgen is. Vroeger konden de ontblote borsten van Demi Moore nog zorgen voor een opbrengst van 266 miljoen (en dat voor een film als Indecent Proposal). Het voor deze borsten betaalde salaris was voor de studio dan ook een goede investering. Tegenwoordig is een grote variëteit aan bekende borsten – en soms zelfs meer dan borsten – te zien op allerlei websites. De salarissen van sterren die zich bloot moeten geven zijn echter niet gedaald, en worden daarom tegenwoordig door studio's gezien als een onnodige uitgave.

Of de kijker seks nu wel of niet interessant vindt – tegenwoordig mogen we er op het witte doek niet vaak meer van genieten. Want waar 'de daad' vroeger werd gezien als een publiekstrekker, wordt het in het hedendaagse Hollywood voornamelijk als een financieel risico beschouwd. Of Love & Other Drugs daar verandering in kan brengen, zal de tijd leren. Al lijkt deze film het af te moeten leggen tegen veel sterkere krachten, want daar waar seks strijdt tegen geld, zal de financiële factor meestal triomferen.