Nieuwe Klassiekers: de keuze van Tom Lanoye
‘In Moulin Rouge! (uit 2001, dus we smokkelen een beetje, red.) combineert Baz Luhrmann de kitsch, camp, het avontuurlijke en de tragiek van de opera met popmuziek en een moderne enscenering. Dat wordt óf een gigantische flop óf een meesterwerk. Het gaat over arm en rijk, onmogelijke liefde, het personage van Nicole Kidman krijgt tbc en sterft in het harnas; de film zit een haarbreedte van een tearjerker. Dat het toch werkt is het geheim van de opera én van Luhrmann.'
‘Moulin Rouge! is een dubbele fusie van twee tradities. Aan de ene kant is het een combinatie van Hollywood en Bollywood en aan de andere kant een fusie van pop en opera. Ik hou van dat soort bastaardvormen. De film is losjes gebaseerd op La bohème van Puccini, Verdi's La traviata en Orphée aux enfers van Jacques Offenbach. Maar die opera’s hebben ook hun voorgangers. De kunst is het opnieuw te vertellen.’
Totaal over de top
‘Ik herinner me dat de film veel prijzen won; de box office-opbrengst was vier keer het budget. Misschien dat sommige mensen er toch niet voor durven uit te komen dat ze de film goed vinden. We hebben niet te maken met een ingetogen gezinsdrama van Ingmar Bergman. Alles wat je tegen een teveel aan show, variété, musical en stadionrock kan hebben, zit erin. Maar binnen die vermaakkeuze doet het iets totaal nieuws. Mijn old time favorite blijft toch West Side Story. Die is in sociaal en politiek opzicht nog veel groter in zijn kritiek. Moulin Rouge! is toch iets meer tacky, maar dat hoort ook bij het genre.’
'De acteurs hebben zich met zichtbaar plezier uit de naad gewerkt'
‘Je mag lol hebben. Het is totaal over de top. Ook voor het acteerwerk geldt dat. De acteurs hebben zich met zichtbaar plezier uit de naad gewerkt. Vooral Jim Broadbent. Als je weet wat hij nog meer gespeeld heeft… Je ziet niet eens dat hij het is. In Iris, waarin hij de man speelt van Iris Murdoch, speelt hij zo anders, is het zoveel kleiner geacteerd.’
‘Ik had eerder al Luhrmanns Romeo + Juliet gezien. Die film is een soort voorstudie met dezelfde inventieve enscenering. Geen musical maar wel met heel veel popmuziek. Ik ging op een zaterdag naar de grote bioscoop van Antwerpen. De zaal zat volgeladen met bakvissen die normaal niks van Shakespeare moeten hebben en nu opeens naar oude verzen zaten te kijken.’
‘Ook persoonlijk heeft Moulin Rouge!een grote waarde. De boezemvriendin van mijn schoonzus lijkt heel erg op Nicole Kidman. In de periode dat de film verscheen is mijn schoonzus overleden. Ik heb de film nog samen met haar gezien. Ze was er net als ik ondersteboven van.’
Fotografie: Tessa Posthuma de Boer
Lees ook:
Nieuwe Klassiekers: De keuze van Theodor Holman
Nieuwe Klassiekers: De keuze van Ancilla Tilia
