Naar de film met Wilders, Pechtold en Halsema
In deze tijden van politieke polarisatie moet de vraag gesteld worden: zijn er ‘linkse’ en ‘rechtse’ films? Bestaat er zoiets als CDA- of SP-cinema? Op de site filmliefde.nl is het antwoord te vinden. Daar staan de favoriete films vermeld van honderden bekende Nederlanders, waaronder provinciebestuurder Onno Hoes (VVD) en Tweede Kamerleden Fleur Agema (PVV), Harry van Bommel (SP), Sybrand van Haersma Buma (CDA), Femke Halsema (GroenLinks), John Leerdam (PvdA), Alexander Pechtold (D66) en Geert Wilders (PVV). Onderscheiden zij zich even duidelijk van elkaar in filmsmaak als in politieke gezindheid?
Nou, niet echt. Op basis van de filmvoorkeuren zijn opmerkelijke coalities te smeden. Zo kunnen Pechtold en Agema samen wegdromen bij films van Hugh Grant. Als Agema trek heeft in iets ruigers, kan ze Van Bommel opbellen om naar de nieuwe James Bond te gaan. Pechtold kan in dat geval met Leerdam over Simon kletsen, met Halsema over Turks Fruit of met Van Haersma Buma over Soldaat van Oranje. Laatstgenoemde CDA’er heeft de filmdates over het gehele politieke spectrum voor het uitzoeken. Lekker tussen Wilders en Hoes op de bank naar Schindler’s List kijken? When Harry met Sally huren met Van Bommel? Of toch liever Life of Brian met Halsema? Nee, die zal wel weer met Hoes, La Meglio Gioventù, een bak popcorn en een doos Kleenex achter de televisie zitten.
Ondanks de gedeelde voorkeuren herkent de oplettende lezer in iedere filmkeuze toch wel de partij van de betreffende politicus. GroenLinkser Halsema noemt met Underground, The Constant Gardener, The Deer Hunter en Network vooral maatschappelijk geëngageerde VPRO-films. SP’er Van Bommel kiest daarentegen alleen films die zijn loodgieter ook gezien heeft, zoals The Bodyguard, Spetters, Carrie en Moonraker. PvdA’er Leerdam verraadt met zijn keuze voor The Godfather, JFK en Tootsie dat hij tot een partij behoort van intriganten, die voor hun carrière best bereid zijn om iets in de doofpot te stoppen of zich anders voor te doen dan ze zijn.
D66’er Pechtold kiest uiteraard voor Simon, de verfilming van zijn partijprogramma. CDA’er Van Haersma Buma denkt aan de verheffing van de ontspoorde jeugd en kiest met La Vita è Bella, Schindler’s List en Patriot Games voor familiefilms met een boodschap. VVD’er Hoes toont zich een echte liberaal met zijn fascinatie voor films waarin individuen door een dreigende massa omsingeld worden, zoals The Birds, I am Legend en The Truman Show. En PVV’er Agema vindt alles mooi, als het maar Nederlands gesproken is: Alles is Liefde, Met Grote Blijdschap, Interview, TBS en Amsterdamned.
Toch best overzichtelijk eigenlijk, die Nederlandse politiek. Maar er is natuurlijk weer één oproerkraaier die de boel in de war moet gooien. En wie kan dat anders zijn dan Wilders? Zijn secondant Agema koos geheel in de geest van het programma van de PVV nog keurig voor platte, Nederlandse films. Maar wat kiest Geert? Lost in Translation, Borat, The Unbearable Lightness of Being, Das Leben der Anderen. Uitgerekend de favorieten van de linkse grachtengordel en haar kleffe vriendjes. Vijfsterrenfilms uit De Volkskrant. Aan te treffen in de dvd-collectie van iedere subsidieslurper, dhimmi en klimaatfundamentalist.
De mooiste film aller tijden is volgens Wilders zelfs Állítsátok meg Terézanyut. U leest het goed, Állítsátok meg Terézanyut. Van die Hongaarse prachtfilm heeft u inderdaad nog nooit gehoord. Neemt u even de tijd om het te laten bezinken. U moet als filmfijnproever uw meerdere erkennen in de maker van Fitna.
