Laatste kans: Casablanca

1. Bogart als Rick Blaine. Misschien wel de allereerste anti-held in een film. In ieder geval is Humphrey Bogart in deze rol de beste van zijn soort: de cynicus die stiekem een sentimentele softie is. Het is bijna onmogelijk niet van Rick Blaine te houden.

2. De one-liners. Ze zijn kitsch en mierzoet, maar wie de dialogen in Casablanca niet kent, heeft decennialang onder een steen geleefd. Een paar hoogtepunten (let op: spoilers!): 'Of all the gin joints…' - 'Here's looking at you kid.' - 'We'll always have Paris.'

3. De zwart-wit cinematografie. De beeldschone beelden van Arthur Edeson, die bijvoorbeeld ook The Maltese Falcon en Frankenstein filmde, maken van de stad Casablanca een mysterieuze, exotische en verleidelijke plek waar iedereen wacht tot hun dromen uitkomen.

4. Het Hollywood-gehalte. Casablanca is een onberispelijk werk uit het klassieke Hollywood, geschikt voor iedereen en bomvol romantiek en intriges.

5. De oorlog. De film speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog, in een door Frankrijk gekolonialiseerde Marokkaanse stad. Ook al is het niet het hoofdthema van de film, Casablanca is een anti-nazi sprookje, gemaakt voordat iemand wist wat de uitkomst van de oorlog zou zijn. Had Duitsland gewonnen, dan was Bogarts carrière vast en zeker voorbij geweest.

En dan hebben we het niet eens gehad over Ingrid Bergman…

Nog een laatste kans: La prima cosa bella