Eddy & Martin: Oscarjurken

Hoi Martin,

Oscars een beetje gevolgd? Mijn interesse was gewekt door Echte Jannen, het cult-radioprogramma in de nacht van zondag op maandag. Ze vroegen of ik iets wilde zeggen over de Oscars. Normaal zouden ze jou bellen. Jij bent meer een kenner. Maar je lag in de lappenmand, dus ik viel voor je in.

Daar hadden ze een stuk minder aan. Los van het feit dat jij veel beter je klassiekers kent en wie ooit wat won, had ik maar één van de genomineerde films gezien, namelijk True Grit van de broertjes Coen. Dat vind ik een te gekke film. Prachtige beelden en heerlijke dialogen. En vooral mooi spel van de jonge Hailee Steinfeld. Dertien jaar oud tijdens het draaien, maar wat een aanwezigheid. Misschien ben ik wel bevooroordeeld want ik ben net als jij een groot Westernfan, en gek op de Coen brothers. Maar toen ik 's ochtends keek (ik vond de live-uitzending een te lange zit), zag ik dat de film nul Oscars won. Bij tien nominaties!

Was jij tevreden met de uiteindelijke winnaars? En je bent er natuurlijk geweest. Vertel eens aan deze sterveling wat je er het meest van is bijgebleven. En wat voor jurk had je aan?

Eddy

Fast Eddy!

Geloof het of niet, ik heb True Grit nog niet gezien. Ik ben crazy gek op westerns en groot fan van de Coen broertjes, maar het is er gewoon nog niet van gekomen. En bijna iedere dag vraagt iemand me op de twitters wat ik van die film vond. Moet dus snel maar eens gaan. Het origineel zag ik wel al, jaren geleden.

'Die films zijn maar bijzaak, zei Leco Zadelhoff vorig jaar'

Qua Oscars was het een gek jaar voor me. De laatste jaren zat ik bij Film1 waar ik samen met Dana Linssen (ja, die van die nul sterren voor New Kids Turbo) Bridget Maasland hielp de gaten te vullen op al die momenten waarop de Amerikanen reclame te zien krijgen. De eerste uren immer bijgestaan door de altijd flink bepoederde Leco Zadelhoff, waardoor iedereen alles wist van de jurken. Het grappige is dat Leco écht denkt dat iedereen vooral naar de Oscars kijkt om te zien wat mensen dragen. Die films zijn maar bijzaak, zei-ie vorig jaar. Terwijl in mijn broekzak m'n telefoon continu trilt met berichten of dat jurkengelul kan ophouden en of we het alsjeblieft over de films kunnen hebben. Ik vraag me dan altijd af of Leco's telefoon vol berichtjes staat met mensen die vinden dat die bolle schreeuwlelijk naast hem zijn mond eens moet houden.

Hoe dan ook, vorig jaar vond ik de ceremonie en veel van de genomineerde films een beetje slapjes, dus ik had me voorgenomen dit jaar eens flink positief uit de hoek te komen. Ik wil immers niet een ouwe zuurpruim worden. Maar helaas, het zat er niet in. Bridget mocht naar Los Angeles om naast de rode loper te staan en dus deed ze het dit jaar in haar eentje. Ik zou inderdaad 's nachts nog iets zeggen bij de Echte Jannen, maar werd geveld door een griep. Vroeg naar bed en geen Oscars, dus.

Werd ik de hele nacht wakker ge-sms't door mensen die vroegen waarom ik niet door dat jurkengelul heen schreeuwde.

Groet,
Martin