Battle Royale - Alles is een remix

Toen The Hunger Games begin dit jaar in de bioscoop verscheen, schreeuwden fans van de Japanse culthit Battle Royale (vrijdagavond te zien) moord en brand. In beide films is er sprake van een toernooi waarin minderjarigen op last van de overheid elkaar bestrijden op leven en dood. In beide films speelt het moordspel zich af in een natuurarena. En in beide films geldt het principe 'last kid standing wint'. Conclusie: The Hunger Games heeft Battle Royale schaamteloos gekopieerd. 

Wie daar iets langer over nadenkt en/of het door ons bij deze nog even warm aanbevolen video-essay Everything is a Remix heeft gezien, begrijpt dat dat genuanceerder ligt. Iedereen bouwt immers voort op werk van zijn of haar voorgangers. Ook Battle Royale is niet zomaar uit de lucht komen vallen. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Koushun Takami uit 1999, dat opzichzelf een afgeleide is van onder meer het verhaal The Most Dangerous Game (Richard Connell, 1924) en roman Lord of the Flies (William Golding, 1954). En zoals Takami het werk van Connell en Golding samensmolt tot iets nieuws, zo bouwt The Hunger Games voort op Battle Royale.

Knalgeel trainingspak
Remixen op kleine schaal kan natuurlijk ook: Quentin Tarantino castte in Kill Bill de Japanse actrice Chiaki Kuriyama. Ze speelt de rol van moordmeisje Gogo Yubari (openingsfoto) en kreeg net als in Battle Royale - waarin ze een al even harteloos kreng speelt - een klein steekwapen om mannen mee te 'penetreren'.

Voor Kill Bill (de remixfilm bij uitstek) maakte Everything is a Remix een eigen video-essay. En wat zien we daar? Zowel Uma Thurman als Chiaki Kuriyama dragen in respectievelijk Kill Bill en Battle Royale een knalgeel trainingspak. Beide natuurlijk verwijzend naar de legendarische outfit van Bruce Lee in The Game of Death (1978).

Alles is een remix.