The Young Victoria

Lange tijd waren koningsdrama’s stoffige kostuumfilms, maar het genre is de laatste jaren flink opgefrist. Stijve en preutse oude koninginnen zijn vervangen door rebelse, sexy koninginnen, die zich niets aantrekken van het hofprotocol. The Young Victoria past naadloos in deze benadering. “Ook een paleis kan een gevangenis zijn,” verzucht kroonprinses en tiener Victoria (Emily Blunt). De in 1819 geboren prinses heeft reden tot klagen, want ze is de enige troonpretendent en wordt daarom opgevoed als een kasplantje. Als ze een trap oploopt, moet er een hofdame achter haar lopen voor het geval ze zich verstapt.

Geïsoleerd van de buitenwereld wordt ze met ijzeren discipline door haar verstikkende moeder (Miranda Richardson), die gemanipuleerd wordt door een sluwe conservatieve adviseur (Mark Strong), klaargestoomd voor de troon. De twee denken Victoria in de hand te hebben, maar als de prinses op achttienjarige leeftijd koningin wordt – ze zou het ruim zestig jaar (!) blijven – ontpopt ze zich snel tot een intelligente, zelfbewuste en vastberaden vrouw, die haar eigen plan trekt.

Aan het hofprotocol heeft ze maling en ze kiest een progressieve adviseur (Paul Bettany). Ook volgt Victoria haar hart in de liefde. Ze valt voor de Belgische prins Albert (Rupert Friend), die haar leert dat als het hofleven een schaakspel is, zij de beste schaker moet zijn. Zij volgt zijn advies strikter op dan Albert had gedacht. Als hij zich met staatszaken denkt te kunnen bemoeien, bijt ze hem toe dat hij niet moet denken dat ze ‘ze een vrouw is die je de les kunt lezen en negeren’. Hij moet zich geen illusies maken over hun verhouding: “Ik draag de kroon.”

The Young Victoria past in het rijtje recente koningsdrama’s (Juana la Loca, The Duchess, The Other Boleyn Girl, Elizabeth), waarin prinsessen en koninginnen niet alleen jonge schoonheden zijn, maar ook een modern bewustzijn hebben. Ze doen meer aan Máxima denken dan aan Wilhelmina.

The young Victoria is een amusante hofsoap over een vrijheidslievende heldin. Blunt speelt Victoria met flair en ook de bijrollen (onder meer Michiel Huisman) zijn goed bezet, maar het ontbreekt de door Jean-Marc Vallée (C.R.A.Z.Y) geregisseerde film aan dramatisch gewicht. Scenarist Julian Fellowes slaagt er niet in het drama, anders dan het ook door hem geschreven Gosford Park van Robert Altman, boven de fraaie kostuums en de weelderige aankleding uit te tillen.