Yo, también
- Info
- Lees recensie
Credits
-
LandSpanjetaalSpaansduur103 min.
Een romantisch drama over Daniel, een man van 35 met het het syndroom van Down die verliefd wordt op zijn vrijdenkende collega Laura. Daniel is de eerste Europese man met het syndroom van Down die is afgestudeerd aan de universiteit. Als hij een baan bij de Social Service krijgt, ontmoet hij de vrijdenkende Laura. Snel ontstaat er een bijzondere vriendschap tussen de twee, wat stuit op afkeurende blikken van collega’s en vrienden. Onder de druk van regels doorduikend en wars van alle commentaar weten zij een vriendschap en liefde te beleven die uniek is. Maar is de band tussen hen sterk genoeg als Daniel verliefd wordt op Laura?
Regisseurs (én scenaristen) Antonio Naharro en Álvaro Pastor zagen in Pablo Pineda, zelf Down-patiënt, de ideale acteur voor Daniel. Feitelijk is Daniel het alter ego van Pineda: een man met het Downsyndroom die tussen twee werelden zweeft en die zich dus, zo stellen de regisseurs, in een niemandsland bevindt. De relatie met Laura is zijn reis naar volwassenheid. Pineda's indrukwekkende vertolking van Daniel, zijn speelfilmdebuut, leverde hem de prijs op voor Beste Acteur bij het filmfestival van San Sebastian, 2009.
Winnaar publieksprijs IFFR
Yo, también won de publieksprijs op het Internationaal Film Festival Rotterdam 2010. Volgens het publiek was het een van de meest verrassende films van het afgelopen jaar, met twee spectaculair goede hoofdrolspelers. De film versloeg op het laatste moment de Zwitserse documentaire Die Frau mit dem 5 Elephanten van Vadim Jendreyko en Gouden Leeuw-winnaar Lebanon van Samuel Maoz.
Terechte winnaar publieksprijs IFFR
'Waarom zou je normaal willen zijn?' kopt de poster van Yo, también, het speelfilmdebuut van Çivaro Pastor en Antonio Naharro. In dit bitterzoete komediedrama zetten zij al onze vooroordelen over mensen met het syndroom van Down op zijn kop. Daniel is 35 jaar en - evenals de acteur die hem speelt - de eerste persoon met het Down-syndroom die in Europa een studie heeft afgerond. Dat het merendeel van de mensen hem alsnog als een klein kind behandelt, dat vast zijn veters niet kan strikken, vat hij met een aanstekelijke bijdehandheid op. 'Heb je wel eens aan prostitutie gedacht?' wil - opnieuw - Laura weten. 'Denk je dat ze mij voor seks willen betalen?' vraagt hij, met een twinkeling in de ogen. Daniel valt direct voor de verfrissend directe, totaal niet politiek correcte Laura, maar zijn moeder maakt zich zorgen. Zo'n romance met een 'normale' meid heeft toch geen toekomst?
Yo, también (Ik ook) was afgelopen februari de onverwachte, maar terechte publiekswinnaar op het Rotterdam Filmfestival. Pastor en Naharro benaderen een mogelijk problematisch en gevoelig onderwerp met humor en tact. Veel hangt daarbij natuurlijk af van de hoofdrolspeler, en Pablo Pineda maakt een flitsend debuut als Daniel: welbespraakt, slim, charmant, en prima in staat om zijn eigen veters te strikken, thank you very much. Toch is het tegenspeelster Lola Due-as (de grijze-muizige zus van Penélope Cruz in Volver) die de show steelt en voor haar rol een Goya (Spaanse Oscar) in de wacht sleepte. Laura staat voor het publiek, die, ondanks haar geblondeerde haar, naaldhakken en veel te strakke broek wel de dingen zegt die we ons allemaal stiekem afvragen.
'Waarom zou je normaal willen zijn?' vraagt de filmposter. Maar de vraag die na de film vooral blijft hangen is: wat is nu eigenlijk normaal?
Beoordeling: *****