White Material
Credits
-
RegieClaire Denis, 2009LandFrankrijkduur100 min.
Als het leger zich terugtrekt uit het Afrikaanse dorp waar Maria Vial woont, is chaos het enige dat achterblijft. Om de orde in het land terug te krijgen zal het hoofd van de rebellen, beter bekend als 'The Boxer', uitgeschakeld moeten worden, evenals de vele zwervende kindsoldaten.
Maria is de eigenaar van een koffieplantage dat al generaties in het bezit van haar familie is. Ze is niet van plan zonder slag of stoot haar persoonlijke domein te verlaten op basis van geruchten en dreigementen. Een eigenwijze houding die echter ook de levens van haar familie riskeert. Haar ex-man Andre is minder gerust en wil Maria samen met hun zoon mee terug nemen naar Europa, maar ze weigert.
Maria is ervan overtuigd dat de burgemeester van het naastgelegen dorp Cherif hen zal beschermen met behulp van zijn getrainde en zwaarbewapende privéleger. Een overtuiging die eerder op arrogantie gebaseerd lijkt te zijn, dan op een feit.
Reacties
Een ontroerende film, met een krachtige Isabelle Huppert, een genuanceerd en tegelijk meeslepend verhaal, geweldige beelden en mooie muziek van de Tindersticks. Net als de vorige film van Denis, 35 Shots of Rum, een aanrader!
Een compleet ontbreken van regie en scenario kenmerken deze duizelingwekkende spiraal in neokoloniaal Afrika. De realiteit is heftig confronterend (oh jee, kinderen met geweren…!), maar daar wordt niks zinnigs over gezegd waardoor het allemaal nogal vrijblijvend is.
Niemand is echt sympathiek, het verhaal bekend en de uitvoering middle-of-the-road. Ik weet niet of we daardoor echt minder apathisch worden wat betreft Afrika.
In mijn ogen is dit een van de meest overschatte films van dit moment. Het verhaal heeft een aparte structuur die werkelijk niks toevoegt aan de film en de verhaallijn lijkt ook niet gehinderd te worden door enige vorm van logica. Het acteerwerk is bovendien erg matig, kortom 1 ster
Ik heb vaak wat minder moeite met het ontbreken van kop of staart. Er waren twee dingen waar ik wel moeite mee had Het ene is de naamloosheid van de achtergrond. Daardoor krijgt het een 'er was eens'-algemeenheid die me bij dit soort films niet bevalt. Dit is reeel en gebeurt in het hier en nu, dan mag het ook een naam hebben. Het tweede was dat mijn sinziens de ontwikkeling/ontsporing van de zoon nogal kort door de bocht gaat: een omslag in een nacht, door een, weliswaar traumatiserende, ervaring. De boodschap is duidelijk en universeel, maar had reeler in beeld gebracht kunnen worden. Wel een goede film, maar met kanttekeningen.