Café Cineville: Total Recall
Credits
-
RegiePaul Verhoeven, 1990metArnold SchwarzeneggerSharon StoneMichael IronsideLandVerenigde StatentaalEngelsduur113 min.
Total Recall is een Philip K. Dick-adaptatie (We Can Remember It For You Wholesale), alleen de timide hoofdpersoon uit het boek wordt hier vertolkt door Reagan-era testosteronslagschip en megaster, Arnold Schwarzenegger. Het bizarre is dat Schwarzenegger in deze film acteert. En niet onverdienstelijk. We spreken hier niet van een Daniel Day Lewis 'I drink your milshake!'-prestatie, maar het is zeker geen End Of Days. De film bouwt in de eerste twintig minuten de premisse op, om daarna ongenadig los te gaan.
Douglas Quaid (Schwarzenegger) wil erg graag naar de planeet Mars op vakantie, ondanks de waarschuwingen van zijn lieftallige vrouw Lori (Stone) dat het daar niet pluis is. De makkelijke keuze afgezien van de tijdrovende reis en ongetwijfeld intense jetleg, is een vakantie te laten implanteren bij Rekall Inc. Een bedrijf wat zich specialiseerd in het vervaardigen van herinneringen voor mensen die geen tijd of geld hebben om echt op vakantie te gaan. De procedure verloopt niet volgens plan en Quaid wordt gekatapulteerd in een komplot van interplanetair terrorisme en andere zaken waarbij grof geweld niet geschuwd wordt.
Total Recall is Paul Verhoeven op zijn best. Explosies op een andere planeet? Check. Een moordend tempo? Check. Sharon Stone en een vrouw met drie borsten? Dubbel check. Puur entertainment zonder zichzelf al te serieus te nemen of een beladen politieke boodschap te willen overbrengen is aan Verhoeven wel toevertrouwd. Het is nooit helemaal duidelijk wanneer we in de film getuigen zijn van geimplanteerde herinneringen of de werkijkheid (de fade-out naar wit aan het einde van de film doelt op een veel grotere droomsequentie dan vooraf gedacht), maar het doet er ook niet toe. 'Buckle up, Kansas is going bye bye.'
Paul Verhoeven
Voordat Paul Verhoeven naam maakte als 'crazy Dutchman' in mak en preuts Hollywood, was hij de succesvolste én meest gehate filmmaker van Nederland. Na werk als documentairemaker (Portret van Anton Adriaan Mussert) en tv-regisseur (Floris) scoorde hij met debuutfilm Wat zien ik?! (1971) direct een flinke hit. Opvolger Turks Fruit deed het met een Oscarnominatie voor beste buitenlandse film en 3.5 miljoen bezoekers (nog altijd een record) nog eens drie slagen beter.
Met Spetters (1980), dat volgde op Keetje Tippel en Soldaat van Oranje, ging het mis. Verhoeven had een financieel conflict met producent Rob Houwer en ging in zee met Joop van den Ende (toen nog paria van de Nederlandse cultuursector). Daarnaast ruziede hij met het Filmfonds over een gekuiste versie van het scenario. Spetters kostte uiteindelijk meer dan beraamd en kwam ondanks de 1.1 miljoen bezoekers niet uit de kosten. Daarbovenop kwamen de vernietigende recensies en hevige protesten over de 'amorele inhoud' van de film - tijdens een uitzending van Sonja Barends talkshow kwam het tot een handgemeen met woedende feministen.
Buitenland
Dankzij al zijn successen had Verhoeven voldoende naam opgebouwd om samen met vaste scenarioschrijver Gerard Soeteman en acteur Rutger Hauer de internationale co-productie Flesh+Blood (1985) op poten te zetten. De op niet gebruikte verhalen van Floris gebaseerde avonturenfilm bleek zijn ticket naar Hollywood, waar hij met RoboCop (1987) direct succesvol was.
Na megahits Total Recall (1990) en Basic Instinct (1992) kreeg Verhoeven carte blanche en ging vol voor strippersfilm Showgirls (1995). Het eindresultaat werd neergesabeld door de Amerikaanse filmpers en kon ook aan de bioscoopkassa's geen potten breken. Inmiddels staat de film te boek als een van de beste slechtste films aller tijden.
Door het floppen van Showgirls werd Verhoevens vrijheid weer ingeperkt en via Starship Troopers (1997) en het mislukte Hollow Man (2000) keerde hij in 2006 met Zwartboek terug naar Nederland, dat de verloren zoon met open armen ontving.