Small Town Murder Songs

  • Info
  • Lees recensie

De fraai gefotografeerde psychologische thriller Small Town Murder Songs schetst een intrigerend portret van een gesloten plattelandsgemeenschap in de traditie van films als Fargo en Winter's Bone.

Credits

  • Regie
    Ed Gass-Donnelly
    , 2010
    met
    Peter Stormare
    Amy Rutherford
    Jill Hennessy
    Land
    Canada
    taal
    Engels
    duur
    75 min.

Een kleine mennonietengemeenschap wordt opgeschrikt door de vondst van een lijk. Wie is deze vrouw en wie heeft haar vermoord? Lokale politiechef Walter, die zelden meer doet dan snelheidsboetes uitschrijven, leidt de zaak. Alles wijst erop dat zijn ex Rita en haar criminele vriend bij de misdaad betrokken zijn, maar dan loopt het spoor dood.

Tegengewerkt door collega's, dorpsgenoten en zijn diepreligieuze familie groeit Walters frustratie. Achter het masker van een rechtschapen politiechef schuilt een getormenteerde man die het gevecht met zijn geestelijke gezondheid aan het verliezen is. Het vinden van de dader raakt steeds verder op de achtergrond als Walter wordt geconfronteerd met zijn eigen gewelddadige verleden en de religie waarin hij verlossing vond.

Karakteracteur Peter Stormare (Fargo, Minority Report), die hier aan het hoofd staat van een ijzersterke cast, maakt van politieman Walter een fascinerende, gekwelde figuur. Diens zoektocht naar zowel de moordenaar als zijn eigen verlossing wordt op overrompelende wijze kracht bijgezet door de eigentijdse gospelband Bruce Peninsula.

Deze film is onderdeel van: The Best of 2011 by Cinema.nl
4 sterren gebaseerd op 7 ratings

Duister mennonieten-misdaaddrama

Small Town Murder Songs zou de titel van de nieuwe cd van Nick Cave kunnen zijn dus het verbaast niet dat de soundtrack de hoofdrol speelt in dit psychologische mennonieten-misdaaddrama. De meerstemmige gospelzang, ondersteund door opzwepende drumritmes, zorgt voor een vervreemdende onderlaag, waarmee regisseur Ed Gass-Donnelly (1977) aansluiting lijkt te willen vinden bij het droge absurdisme van de Coen Brothers en Jim Jarmusch. Al voel je hier meer onderhuidse dreiging dan bij die andere makers.

Een hechte, doopsgezinde plattelandsgemeenschap ontwaakt uit een lange winterslaap als langs de kant van de weg het lijk van een jonge vrouw wordt gevonden. Peter Stormare (Fargo, Dancer in the Dark) is perfect gecast als de uitgerangeerde sheriff Walter die voor het eerst in zijn carrière met een groot misdrijf te maken krijgt. Vanwege zijn keurige huisvader-uiterlijk lijkt hij een gezagsgetrouwe diender, maar Stormare's mysterieuze, stoïcijnse spel doet vermoeden dat daaronder iets anders schuilgaat. Twee oude bekenden blijken sleutelfiguren in de moordzaak, en zij confronteren Walter met de demonen uit zijn verleden.

Gospelrock
God meets us where we're at – een treffende omschrijving van de proef die Walter te wachten staat. Gass-Donnelly stopt de hele film vol met even onheilspellende als belerende bijbelse clichés, die als dwingende tussentitels op het scherm verschijnen. Is het de regisseur menens? Wil hij ons de christelijke les leren dat je het noodlot niet kunt ontlopen? Dat je karakter nu eenmaal een onontkoombaar gegeven is? Of bedoelt hij het ironisch en zijn de teksten ook een manier om de kijker aan te zetten tot introspectie? Als ironisch vehikel met Brechtiaans vervreemdingseffect komt Small Town Murder Songs toch een beetje halfslachtig over. Daarvoor ontwikkelt het door de regisseur zelf geschreven scenario zich te veel volgens vertrouwde lijnen. En als thriller is de film nogal voorspelbaar want via een aantal omwegen komen we bij de meest voor de hand liggende verdachte uit. Gass-Donnelly legt ook teveel nadruk op het psychologisch realisme waardoor dit een traditionele karakterstudie over het spanningsveld tussen ratio en innerlijke driften is geworden zonder dat daar echt verfrissende inzichten aan zijn toegevoegd.

Zo laat Small Town Murder Songs zich gemakkelijk in een hokje vangen, de eigenzinnige gospelrock van de Canadese formatie Bruce Peninsula ten spijt. Op het grensvlak van genre en experiment neigt Gass-Donnelly te veel naar de veilige kant.

Reacties

afbeelding van Thomas  Huisman

geweldige soundtrack die overrompelend goed bij de stille beelden past

afbeelding van Willem Smit

Ik was iets minder gecharmeerd van de soundtrack. Niets mis met de muziek (van Bruce Peninsula) maar soms wel heel erg nadrukkelijk aanwezig.

afbeelding van komedie

Wel heel veel losse eindjes hoor, deze film. Veel sfeermakerij rond geheimzinnige Mennonieten, die uiteindelijk alleen iets zegt over de innerlijke strijd van de hoofdpersoon. De ontknoping is een beetje teleurstellend. En de muziek is wel erg veel van hetzelfde. Geen vervelende film, maar je kunt hem missen ...