Café Cineville: Rushmore

Max Fischer (Jason Schwartzman) is de ultieme Amerikaanse campuskneus, van het type antiheld waar Wes Anderson zijn hele oeuvre aan wijdt. Max heeft als kapperszoon dankzij een beurs toegang gekregen tot de elitaire en prestigieuze Rushmore Academy. Als één van de minst populaire studenten besteedt hij al zijn tijd aan bizarre buitenschoolse activiteiten en het regisseren van toneelstukken. Door zijn slechte resultaten bevindt hij zich voortdurend op het randje van schorsing, maar hij slaat pas door wanneer hij verliefd wordt op de mooie maar voor hem veel te oude docente Rosemary Cross (Olivia Williams).

Bill Murray speelt in Rushmore de gedeprimeerde, rijke Herman Blume, vader van een alles terroriserende tweeling. Hij en Max bouwen een aparte vriendschap op waarbinnen hij een soort mentor wordt voor Max. Murray’s vermogen om met zijn gezicht een eindeloze dramatiek uit te stralen zonder een woord te zeggen of een spier te verrekken, is nog nooit zo goed tot zijn recht gekomen als in deze rol.

Wes Anderson (The Royal Tenenbaums, Fantastic Mr. Fox) blaast het op dat moment ingekakte low budget komediegenre nieuw leven in samen met zijn onafscheidelijke co-writer Owen Wilson. Deze film was na Bottle Rocket zijn tweede in dit genre, wederom over volwassen worden en het ontdekken van je eigen grenzen. De typische stijlkenmerken van Wes Anderson zitten er allemaal in: een prachtige soundtrack met muziek die Anderson dierbaar is, originele camerastandpunten en een rustige, vloeiende cameravoering. Ze zijn kenmerkend geworden voor zijn werk en zorgen ervoor dat de kwaliteiten van de dialogen en acteerprestaties goed uit de verf komen. Deze charmante film blijft licht van toon, ondanks de zware onderwerpen die aan bod komen. Na anderhalf uur te hebben doorgebracht in de wereld van Anderson verlaat je de bioscoop met een vrolijk gevoel.