Fellini's Roma

Een liefdesverklaring aan de Eeuwige Stad, maar dan wel vanuit een nagebouwde versie in studio 5 van Cinecittà, inclusief 500 meter snelweg. De mythe wil dat Fellini aan de film is begonnen zonder ook maar de schim van een scenario. In interviews beweerde hij: 'Wanneer het geld op is, zal de film af zijn.'

Improviserend aan een scène die voor de dood bestemde gladiatoren in het Collosseum bijna naadloos koppelt aan zijn eigen verhuizing uit een provinciaal gat naar Rome, breide Fellini schijnbaar oeverloos door aan een uiterst persoonlijk portret van een stad die volgens hem een luxe hoerenkast is, waar beroerde vaudeville-artiesten optreden die uit de jaren 30 weggelopen lijken en het Vaticaan een modeshow op rolschaatsen organiseert (“omdat je zo sneller het Paradijs bereikt”).

Vlak voor het einde van de film ziet hij Anna Magnani thuiskomen, en als hij haar nog wat wil vragen, trekt zij langzaam maar vastberaden de deur dicht, en zegt “Federico, ga toch slapen.” Maar hij blijft dwalen door de straten, waar de overgebleven rotzooi van het feest opwaait door de wind.